Zaterdag 1 gaat nat tegen OSM’75

Datum: 04 oktober 2020
Wedstrijd: Hercules 1 - OSM'75 1
Uitslag: 2 - 3
Het was kaal, somber en vooral heel erg nat zaterdag op veld twee, want gedurende de hele wedstrijd kwam het van tijd tot tijd met bakken naar beneden. Dus misschien had het niet zoveel verschil gemaakt als er toeschouwers langs de lijn hadden gemogen, want je moet wel erg van het spelletje houden als je deze omstandigheden vrijwillig wilt trotseren. Daar kwam dan ook nog bij dat je als Hercules-supporter ook niet vrolijk naar huis was gegaan, want ook figuurlijk gingen de mannen nat tegen een op zich pover OSM, wat echter perfect om wist te gaan met de geboden mogelijkheden. In de hele wedstrijd zijn ze namelijk werkelijk niet meer dan drie keer gevaarlijk geweest (waarvan twee en een halve keer door fouten aan Herculeskant) maar je moet ze nageven dat ze hier op een fantastische manier gebruik van hebben gemaakt. 3 uit 3 is een geweldige score!

Als je dan als thuisclub daar maar twee treffers tegenover kunt zetten (waarvan eentje met duidelijke hulp van de vijandelijke keeper) en je wel kansen creëert maar ze niet afmaakt en als klap op de vuurpijl een penalty mist (die helaas als een vuurpijl over ging), sta je na afloop met lege handen.
Waarmee het spreekwoord van de kaas en het brood maar weer eens van toepassing bleek. Een forse domper op de ambities van de thuisclub. Terwijl het vertoonde spel een groot deel van de partij er heel prima uitzag. Eigenlijk speelde men zelfs de beste wedstrijd tot nu toe, voetbaltechnisch gezien. Maar ook op dit niveau doen fouten je dus de das om.

Ik schrijf het verslag dit keer uit mijn hoofd want het was onmogelijk om tijdens de wedstrijd aantekeningen te maken. Ik zal het dus ook maar korter en zakelijker houden dan normaal. Dat is wel zo prettig want daarmee wordt het leed van de volstrekt onnodige nederlaag mogelijk iets verzacht.

Vanaf de aftrap was Hercules dominant en bovenliggend. Er kwam meteen een grote kans (Mike mikte naast), er waren twee situaties die ook voor een strafschop in aanmerking konden komen (maar die werd niet gegeven) en nagenoeg iedereen met een blauw wit gestreept shirt ging mee naar voren bij een corner. Dat hadden ze beter niet kunnen doen want de bal werd afgeslagen, de uitval werd niet onderbroken (was een ‘slimme’ overtreding inclusief gele kaart hier een optie geweest?) en prompt lag de bal aan de andere kant in het netje achter de volstrekt kansloze Olaf. 0-1, volstrekt onnodig en tegen de verhouding in.

Blijkbaar vond de OSM-keeper dit eigenlijk ook niet terecht want hij bood een helpende hand om de stand weer gelijk te trekken. Hij miste de bal en de attente Luuk wist daar wel raad mee. Orde hersteld, op naar meer! De tweede treffer lag op de schoen van Mike maar hij trof keihard niet meer dan de paal. Even later was het toch raak. Uit een mooie aanval belandde de bal voor de voeten van Cas. Die haalde uit, zag zijn schot afgeweerd door de voeten van de keeper waarna het opnieuw Luuk was die de rebound binnen kon schieten.

Niets aan de hand dus, lekker doorvoetballen en wachten op nieuwe kansen. Zou je denken. Dat was echter buiten de waard gerekend want OSM profiteerde nogmaals van iets te weifelend ingrijpen bij een uitbraak. De bal belandde op hun rechterflank waar de vrijstaande speler uithaalde en de bal in de bovenhoek schoot. Een prachtig schot maar ik betwijfel of hem dat een volgende keer weer zo zou lukken. Olaf probeerde de bal nog te keren maar was opnieuw kansloos.

De rust werd met deze 2-2 stand bereikt en de droge kleedkamer werd opgezocht om bij te komen en een beetje op te warmen. Met het vertoonde spel was er alle reden om vertrouwen te houden in een goede afloop. Het vermoeden was dat er nog volop kansen en mogelijkheden zouden komen.

Die intuïtie bleek ook de goede te zijn. Hercules was en bleef verreweg de gevaarlijkste ploeg op het veld en de kansen regen zich aaneen. Meerdere keren werd de bal van de lijn gehaald en het aantal corners groeide en groeide (met helaas geen gunstig vervolg). En dan kun je de klok gelijk zetten op wat er ging gebeuren. Een hoge en natte bal van de keeper werd door Bart (die verder een puike wedstrijd speelde maar op dit moment in de fout ging) verkeerd verwerkt waarmee hij OSM een vrij veld bood. Kans drie, doelpunt drie! Dus moest Hercules weer achter de feiten aanlopen.

Verreweg de grootste kans op de gelijkmaker (en misschien later zelfs meer) kwam op het moment dat de goed leidende scheids een penalty gaf wegens hands. Een beetje aangevochten door OSM maar volgens mij wel terecht. Vaste penaltykiller Mark was al gewisseld voor Tom, dus mocht Mike aanleggen vanaf 11 meter. Dat deed hij met iets teveel kracht, want de bal vloog over.
In het laatste kwartier deed de thuisploeg er nog alles aan om in ieder geval gelijk te maken. Nabor en Rutger werden gebracht om de aanval nog verder te versterken. Maar het was zo’n dag die je wist dat zou komen (om het lelijke koningslied nog maar eens te parafraseren). En waarvan je hoopt dat je hem niet meer dan één keer per seizoen hoeft mee te maken. Alle pogingen om te scoren werden verijdeld en Hercules droop letterlijk en figuurlijk af. OSM verliet uiteraard met een brede lach het natte veld. Want zo de drie punten mee snoepen, dat wil elke ploeg wel.

Het zij zo! Over en sluiten en op naar Kockengen volgende week. Hopelijk is het dan droog maar ik denk wel dat ze daar hun borst alvast nat kunnen maken want Hercules zal gebrand zijn om revanche op zichzelf te nemen. Laten we maar hopen dat het door kan gaan.
Frank van den Heuvel