Zaterdag 1 houdt SVM op afstand, zij het met moeite

Datum: 23 april 2019
Wedstrijd: SVM 1 - Hercules 1
Uitslag: 1 - 1
Wie op een groots en meeslepend gevecht had gehoopt afgelopen zaterdag op het zonovergoten sportpark in Maartensdijk, kwam enigszins bedrogen uit. Want groots was het zeker niet wat beide ploegen op de hete kunstgrasmat legden. Het was bij tijd en wijle zelfs matig tot slecht te noemen. Bijvoorbeeld in het eerste deel van de tweede helft aan de kant van Hercules toen ze zich de kaas van het brood lieten eten en (bijna) ten onder gingen aan de opportunistische laatste poging van SVM om de competitie nog echt spannend te maken. Maar meeslepend was het wel degelijk. Bloedstollend spannend zelfs aan het eind met als ultieme apotheose de gelijkmaker van invaller Radboud die, op aangeven van Ward, de punt van de schoen tegen de bal zette waarna deze tergend langzaam maar o zo doeltreffend in de hoek van het vijandelijke doel verdween. Waarmee hij de gelijkmaker liet aantekenen en zo de onderlinge status quo in stand hield. Tot teleurstelling van de thuisploeg, die op meer gehoopt had (en dat was zeker niet onverdiend geweest) en tot euforie van de Voordorpers (die hun overwicht uit met name de eerste helft, hun betere voetbalkwaliteiten en hun niet aflatende inzet alsnog beloond zagen) die zo met een vette glimlach om de monden huiswaarts keerden. Een gevecht was het trouwens ook want het was van meet af aan duidelijk dat de ploegen tot op de grens (en er hier en daar zelfs net over) wilden gaan in dit allesbeslissende duel. In die zin kregen de toeschouwers waar voor hun geld en spoot de adrenaline door de aderen. Kortom: een heerlijk middagje voetbal met alles erop en eraan met een voor Hercules zeer gunstige afloop.

Het eerste deel van de partij was duidelijk voor Hercules. Ze namen het initiatief en lieten zien dat ze voetballend de baas waren. Dat leidde tot een aantal corners en wat kleine kansjes. Waarna het zomaar uit het niets SVM was dat voor het echte gevaar zorgde. Ze lieten zien waar hun kracht ligt, namelijk in de snelle uitval en een geslepen aanvalslinie. De bal werd prima voorgegeven en bij de tweede paal hard ingekopt. Het was echter keeper Olaf die zich met een fantastische reflex in de baan van de bal wierp en zo zijn doel schoonhield. Zonder meer de mooiste actie van de middag!

Hercules liet zich er niet door uit het veld slaan en ging door waar het was gebleven. Met aanvallen dus. En pogingen om te scoren. Van afstand of via de vleugels. Het vizier stond echter niet heel scherp vandaag en op de voorzetten werd niet goed genoeg gereageerd. Dus was het wederom SVM wat opwinding veroorzaakte. Uit een korte corner zeilde de bal voor de goal en belandde boven op de lat. De eerste helft werd afgesloten met hernieuwde aanvalspogingen van Hercules. Nabor had mogelijk zelfs een pingel kunnen krijgen maar de scheids liet doorgaan. Dus bleef het bij een serie corners en ook nog twee gele kaarten voor SVM voordat de thee werd gehaald.

De tweede helft gaf een ander beeld te zien. SVM schakelde duidelijk een tandje bij en ging, met het mes hier en daar tussen de tanden, vol voor de winst. Rafael was gekomen voor de geblesseerde Pim. Het was nog wel Hercules wat de eerste kans kreeg overigens. Want een prima aanval over veel schijven resulteerde in een schietkans voor Nabor die zijn poging echter naast zag gaan. Het werd feller in het veld en zeker niet beter. Cas moest ingrijpen maar ook Olaf werd stevig aangepakt toen hij uit kwam lopen. Met als merkwaardig gevolg een gele kaart voor Insa in plaats van voor de boosdoener. Er waren wissels nodig aan beide kanten. Bij Hercules moest Sander eraf, de knie die toch al niet geheel in orde was, begaf het na een ruim uur strijden. Radboud kwam zijn plek innemen.

Even later brak SVM de ban doordat uit een corner de bal in de kluts door vermoedelijk Mickey in eigen doel werd gewerkt. Gezien de verhoudingen in de tweede helft was dit zeker niet onterecht te noemen. Het leek voor de bezoekers nog verder de verkeerde kant op te gaan want ook Jules moest met een blessure naar de kant. Bart G kwam voor hem. En vrijwel meteen daarna had SVM de genadeklap uit moeten delen want een nieuwe, vlotte aanval leidde tot een dot van een kans. De bal kwam echter op de lat (dat was misschien nog wel knapper dan het net te vinden) en Hercules kwam met de schrik vrij.

Mogelijk dat ze hieruit toch nog een laatste restje hoop en energie wisten te halen want het slot was al met al toch weer voor hen. Hoewel er meerdere spelers op hun tandvlees verder moesten (de wissels waren op) en er hier en daar met de moed der wanhoop werd gespeeld, bleef Hercules toch zoeken naar de aansluitingstreffer. Die lag al op het hoofd van Rutger maar hij miste jammerlijk en koos de verkeerde kant van de paal. Een schot van Cas, weer Nabor, een schot van SVM, een wilde poging van afstand van Mickey, een kansje voor Radboud. IJselijk spannend misschien maar ook frustrerend. Het wordt toch niet zo’n middag dat……..

Nee dus! Ward ging mee in het offensief en kon de bal met de punt verlengen richting Radboud. Die liet wederom zien hoe gevaarlijk hij kan zijn in de afronding. Rustig en beheerst tikte hij de bal langs de uitlopende keeper en vond het net voor de 1-1. Vermoedelijk zijn de juichkreten van de Herculesbank tot in Voordorp te horen geweest. Wat een ontlading! En wat een (ruime) beloning voor de onvolprezen inzet en het doorzettingsvermogen van de koploper. Die hiermee aantoonden niet alleen voetballend maar ook qua mentaliteit uit het goede hout gesneden te zijn.

Het pot was nog niet helemaal klaar overigens. Duidelijk was dat iedereen op het veld er flink doorheen zat. Toch kwamen er zelfs nog was kleine kansjes voor Hercules om de drie punten weg te kapen. Dat gebeurde niet en zou ook te veel van het goede zijn geweest. Beetje jammer was dat de scheids nog geel gaf aan Mickey en Ward. Maar goed, ook dat hoort erbij. Na een paar minuutjes extra tijd klonk het laatste fluitsignaal en kwam er een einde aan dit enerverende spektakel. Waarover nog lang nagepraat werd. Was het een gestolen punt (dat vond SVM), een gelukkig punt (dat is zeker zo, als we hadden verloren hadden we er niets over kunnen zeggen) of toch ook een beetje een terecht punt (op basis van de hele wedstrijd)? Afhankelijk van waar het supportershart lag, koos men een standpunt. En ook dat is voetbal, de derde helft is vaak de leukste!

De koele cijfers spreken natuurlijk wel in het voordeel van Hercules. Met nog drie potjes te gaan ( vier voor SVM) bedraagt de voorsprong zeven punten en een wedstrijd meer. Dat mogen we niet meer uit handen geven. Zonder het laatste trio wedstrijden te bagatelliseren. Want we zullen nog drie keer vol aan de bak moeten. Met hopelijk het kampioenschap als resultaat. De twee weken rust die eraan komen, zijn meer dan welkom. Tijd om de pijntjes en blessures te laten genezen, de accu bij te laden en de spieren weer soepel te krijgen. Zodat we er weer staan tegen het stugge Austerlitz. Op 11 mei om precies te zijn. Om 15.00u op ons eigen vertrouwde veldje acht.

Komt allen!
Frank van den Heuvel