JO19-4: Gelukkig nog een punt!

Datum: 17 februari 2019
Wedstrijd: Houten JO19-5 - Hercules JO19-4
Uitslag: 4-4
Niet getraind. Houten uit vandaag. Eerder dit seizoen 3-3 gespeeld tegen dit team, al was het toen wel zo dat Houten een handvol spelers uit andere elftallen in het veld had staan. Het is heerlijk voetbalweer en op het veld staat weinig gras. Vooral in het doelgebied is het een zandbak. Het doet me aan de FC denken.
We beginnen goed en de eerste kans had een goal moeten zijn. Een aanval uit het boekje. Robin krijgt de bal centraal op het middenveld. Hij stuurt Timo weg over rechts en Timo zet stak voor. Rodney hoeft alleen zijn voet tegen de bal te zetten, maar de bal gaat te veel omhoog. Over dus. Toch wordt het halverwege de eerste helft 1-0. Uit een corner van Robin (slecht genomen volgens hem) kopt Mats, na goed richting de eerste paal te zijn ingelopen, de bal in de lange hoek. Later nog een 100% kans. Natan speelt de bal diep, loopt door en krijgt de bal mee in de loop. Plots staat hij 1 op 1 voor de keeper, maar weet niet wat te doen. Een stiftje was de beste optie, want de keeper lag al op de grond. In plaats daarvan hobbelt de bal naast het doel.
Houten speelt inderdaad met een ander elftal. We herkennen bijna niemand. Ze laten zich ook niet onbetuigd en schieten twee keer op de paal. Beide keren zat onze keeper Niels er overigens wel bij. Even later gaat de bal er wel in en het wordt 1-1. Tegen het eind van de eerste helft scoort Houten opnieuw en we gaan rusten bij een 2-1 achterstand. Tegen de verhouding in wat mij betreft. In de rust is de vraag of we zaken moeten omzetten, maar dat doen we niet. Wij waren immers sterker. Het staat goed.
De tweede helft start zoals de eerste helft. Weer een goede aanval over dezelfde schijven. Nu mikt Rodney net rechts aan de verkeerde kant van de paal. In plaats van 2-2 wordt het 3-1 voor Houten uit een prachtig genomen vrije trap.
Dan is het de beurt aan Robin. Hij schiet er 2 vrije trappen in. De eerste wat gelukkig. Via de rug van een speler van Houten die in de muur staat hobbelt de bal langzaam de hoek en het doel in en de keeper heeft het nakijken. De tweede vrije trap gaat er prachtig in. Die had ook Van Breukelen in z’n beste jaren niet gehad. En Houten is intussen levensgevaarlijk. We worden op het middenveld overlopen en onze vier verdedigers staan een aantal keren tegenover 5 of soms 6 aanvallers. Ian, onze centrale verdediger, grijpt een paar keer goed in. Ook Chris (linksback) speelt weer een puike partij al is de pijp het laatste kwartier leeg. En keeper Niels: hij groeit opnieuw boven zichzelf uit. Een aantal fabelachtige reddingen. Niet altijd klemvast. Maar hij voorkomt wel 2 of 3 zekere treffers.
Na de 3-3 zet ik het direct om naar 4-4-2, een extra middenvelder, want de wedstrijd moet in het slot. We moeten onze handen dichtknijpen met een punt. Toch maakt Houten 4-3 als Chris, Ian en Abe het niet meer kunnen bolwerken.
In stuur Abe tegen beter weten in naar voren als extra aanvaller, maar eigenlijk is de wedstrijd gespeeld. De pijp is leeg en er is geen tijd meer. We zetten met de moed der wanhoop nog een aanval op. De bal komt bij Abe die net achter de aanvallers staat. Hij kijkt of hij kan schieten, maar er staan een man of 5 voor zijn neus. Dan lepelt hij de bal nonchalant naar links waar Mats staat. Mats neemt aan en laat de bal van zijn voet vertrekken. Het is niet duidelijk of het een voorzet is of een schot. De bal ploft in de verre hoek en het is 4-4. Bewust zegt Mats. Ik vraag het me af. De tijd is al lang verstreken. De aftrap wordt nog genomen, maar het punt zit in de tas!
Man van de wedstrijd Niels. Een dikke 9 met een aantal fabelachtige reddingen.
Joost van Wijk