Buiten was het koud, binnen warm. Han Oey in het zonnetje

Ondanks het weer, wat ongetwijfeld een aantal potentiële bezoekers heeft thuisgehouden, was het zaterdagmiddag aangenaam druk in het paviljoen waar de traditionele nieuwjaarsbijeenkomst werd gehouden. Uiteraard waren er nog veel deelnemers aan het IronWoMantoernooi aanwezig. Dit jaar was er een groot veld aan participanten (maar liefst 93 stuks); mooi om te merken dat dit echt een vaste waarde is geworden. Maar vanaf een uurtje of vier druppelden ook andere belangstellenden binnen om elkaar te spreken en de beste wensen uit te wisselen. Onder het genot van een aangeboden glaasje bubbels en/of een zelfbesteld drankje.

In de drukte en het geroezemoes lukte het voorzitter Fons Visser bewonderenswaardig goed om de zaak even stil en aandachtig te krijgen. Voor zijn welkoms- en dankwoord richting alle aanwezigen en met name alle helpende handen die onze club gezond en in beweging houden. Als speciale uiting voor al deze inbreng, wordt elke jaar één vrijwilliger (of een commissie) naar voren gehaald die de Charles Nicolaïbeker mag ontvangen en een jaar in bezit mag houden. Dit jaar viel deze eer te beurt aan Han Oey, vanwege zijn vele bijdragen aan de voetbalafdeling en dan met name zijn grote betrokkenheid bij het afwikkelen en in goede banen leiden van (de helaas te vaak voorkomende) incidenten op en rond de voetbalvelden. Want het is niet te onderschatten hoeveel tijd en energie hij hierin steekt en vooral ook hoe belangrijk dit alles is voor de naam en faam van Hercules als het gaat om de maatschappelijke betrokkenheid. Terecht dus dat hij in het zonnetje werd gezet en onder groot applaus werd hem de trofee overhandigd.

Waarna het de beurt was aan de winnaars van het toernooi om naar voren te treden om hun prijs in ontvangst te nemen. Met veel plezier en enthousiasme was het eerst de beurt aan Dames 4 en daarna aan Heren 9 die gezamenlijk bovenaan de ranglijst zijn geëindigd. Ze waren terecht trots op hun prestaties en de volle lach op hun gezichten verdween zelfs niet toen ze te horen kregen dat ze, als beloning, volgend jaar het toernooi mogen/moeten organiseren. Dat is de ware spirit!

Emiel nodigde vervolgens iedereen die zich had ingeschreven voor het eten uit om zich te goed te doen aan het door hem als altijd goed verzorgde buffet. Hoe laat het uiteindelijk geworden is en hoe onrustig het nog was in Voordorp, weet ik niet. Maar het was een mooi en passend begin van het nieuwe jaar.

Frank van den Heuvel