Zondag 2: Prima debutanten en hagelstaking omlijsten goede zege

Datum: 01 maart 2020
Wedstrijd: ADO'20 2-Hercules 2
Uitslag: 1-3
Een uitje werkt sfeerverhogend en bevordert de teamgeest. Met die gedachte in het achterhoofd stond op de schrikkeldag van 2020 een bezoek aan het sushischrokpaleis in stadion Galgenwaard gepland. Dat gaf de staf en spelers meteen de gelegenheid in kaart te brengen wie na de winterstormen Ciara en Dennis aan boord zijn gebleven van de rustig koersende Hercules 2, die dit seizoen de wind stevig in de zeilen heeft. Een vluchtige blik aan tafel leerde al meteen dat tenminste vier, misschien vijf, maar mogelijk zelfs zes spelers met een duik in het ongewisse het schip halverwege de reis hebben verlaten. Zeevogels die na wat tegenwind het nest niet meer willen vinden, zullen we maar zeggen.

Het etentje was meteen een goede gelegenheid de flink - en vooral onverwachts - naar voren gehaalde verjaardag van assistent Maarten 'Slutski' Zwinkels in gepaste vreugde te vieren. Geblesseerde Nos liet na een onderonsje met een fijn geboetseerde serveerster wat vuurwerk aanrukken en kort daarna stond de iets ruimer geboetseerde Maarten in vuur en vlam, om over de rook om zijn hoofd nog maar te zwijgen.

De maaltijd, weggespoeld met een bescheiden hoeveelheid wijn, bier, ijsthee, cola en water, vormde een goede opmaat naar de ingelaste wedstrijd bij ADO'20, een halve dag later. Alleen Milan onderging het diner met een uitgestelde domper. Hij moest zich zondagochtend met onbestemde klachten ziek melden. Zeker geen alcoholvergiftiging, dat staat als een paal boven de door hem ingenomen hoeveelheid Spawater.

Met invallers Dirk en Max van Onder19 vertrokken we zondagochtend om 8.20 uur naar Heemskerk, op de valreep nog uitgezwaaid door vroege vogel Gea. De vroege aankomst gaf de van een blessure teruggekeerde Wouter en zijn trouwe metgezel Slutski, die niet graag een goed bereid gerecht afslaat, ruim de gelegenheid nog een ontbijt naar binnen te werken bestaande uit een ooit zorgvuldig vacuüm getrokken gevulde koek, belegd met een vitaminerijke amandel.

De voorbereiding op de wedstrijd draaide ondertussen in de kleedkamer vooral rond het zelf-aangerichte kapsel van Antonio, voortaan haarkunstaar Antoine te noemen, en de al dan niet daarmee samenhangende allochtone coiffure-cultuur, waarbij ook de door deze autodicatische knip- en plakgiganten aan de man gebrachte merchandise, variërend van scooters tot voetbalshirts, aan de orde kwam. Tot een half uur voor de wedstrijd was er nog nauwelijks aandacht voor voetbal geweest.

Deze inleiding is nogal omslachtig, omdat over de eerste helft weinig goeds te melden viel. De op nummer 10 spelende Max maakte meteen veel indruk, terwijl Pepijn met twee goede reddingen de nul op het bord hield. Ook het vlaggen van Steven kon alleszins door de beugel en Wouter schoot eenmaal tegen de keeper en eenmaal ruim naast het doel, ook dat moet vermeld worden. Maar dan is de koek van de eerste 44 minuten wel bijna op. In de blessuretijd deed een verdediger van de thuisclub de bijnaam van de club (Superezels) alle eer aan. Hij werkte een voorzet van Juul achteloos in zijn eigen doel. Zo gingen we, niet helemaal terecht, met 0-1 de rust in.
 
Coach Aron had in de pauze graag de bezem door het team gehaald, maar vanwege de beperkte bankbezetting bleef het bij één wissel en een tactische ingreep. De geblesseerde linksachter Lynden nam de vlag over van Steven en Dirk kreeg het sein te gaan warmlopen. De tweede helft werd in elk geval een stuk boeiender. Het zonnetje maakte plaats voor donkere wolken en seconden later kwamen hagelstenen uit de lucht die nog groter waren dan de amandelen op de gevulde koeken van assistent Slutski en Wouter.
 
Deze striemende kogels deden de uitstekende scheidsrechter besluiten een hagelstaking in te lassen. Dat werd meteen de kortste uit de vaderlandse voetbalgeschiedenis, want nog voordat de spelers in de tunnel waren verdwenen hield de bui op en werd het spel weer hervat. Of hij getroffen was door een schot hagel of dat de glibberigheid van de kunstgraspiste parten speelde is niet duidelijk, maar kort na de hagelbui moest Wouter strompelend het veld verlaten met hamstringklachten.
 
Vervanger Dirk deed meteen van zich spreken. Hij speelde onbevangen, zocht zijn tegenstanders op en was voortdurend dreigend. Na een steekbal schoot hij - geheel tegen de gewoonte van de door goal-vrees bevangen spitsen van zondag 2 in - zijn eerste de beste kans snoeihard tegen de touwen, waar de vaste bezetting gewoonlijk eerst een half dozijn kansen zou laten lopen voordat er een keer tussen de palen wordt gemikt. Er was nog geen reden voor uitbundigheid, want een minuut later lag de 1-2 in het mandje. ADO'20 zette even aan, maar Tom Beton en zijn kompanen gaven achterin geen krimp. Na een prachtige pass van Rochdi stelde captain Juul zelf de zege veilig. Hij passeerde de doelman en schoof de bal binnen. 

Een mooie uitslag, passend bij de derde plek die Hercules al weken bezet. Een pluim voor jonkies Max en Dirk die hun debuut maakten alsof ze al jaren met de grote mannen meedoen.
Komende week gaan we in alle vroegte richting Hoofddorp. Alle kans om het gat met koploper DEM verder te verkleinen.


Rob (zonder van) de Leede