Zaterdag 1 dichtbij sensatie maar toch met lege handen

Datum: 16 december 2019
Wedstrijd: Jonathan 1 - Hercules 1
Uitslag: 4 - 2
Want een sensatie hing er zeker in de erg koude en zeer natte lucht Achter ’t Slot. Bij rust stond het immers 0-2 en kon Hercules terugkijken op een bijzondere eerste helft. Waarin ze in het begin een beetje achter de feiten aanliepen en koploper Jonathan duidelijk de overhand had maar waar ze, koelbloedig en met een beetje mazzel ‘zomaar’ twee goals konden maken (Luuk heel beheerst na een assist van Gerrit en Mark uit een door Luuk afgedwongen penalty), ze het heft in handen namen en ze de thuisploeg nog meer op de pijnbank hadden kunnen leggen (want het had ook zomaar 3 of 4-0 kunnen zijn bij rust) . Grote domper was uiteraard wel de tweede gele kaart voor Bart. Niet onterecht maar ook wel streng bestraft en zeker niet handig aangepakt bij de middenlijn. Toch was er de overtuiging dat men ook met tien man stand zou kunnen houden in de tweede helft. Dat lukte lang heel aardig maar toen het noodlot weer eens toesloeg en Jordey naar de kant moest omdat hij zelfs even buiten westen was na een harde bal in zijn gezicht, kantelde de pot langzaam en werd de druk van Jonathan groter en groter.

Bijzonder naar was wel de actie van de toch al flink provocerende spits. Achter de rug van de scheidsrechter vond hij het nodig om een van onze verdedigers een kaakslag te geven (als je dit leest: het medisch rapport is dat de kaak gelukkig niet gebroken is, wel heeft hij een flinke kneuzing en veel pijn. Erg jammer dat je dit nodig hebt om te kunnen winnen). Uiteraard speelde hij de onschuld zelve en helaas kon de scheids er verder ook niets mee (want hij kon het onmogelijk hebben gezien).

Vervolgens ging het snel en werd het hectischer en spannender. De 1-2 viel in de korte hoek (en had er niet in gemogen), uit de eerste de beste tegenstoot had het 1-3 moeten worden maar door een wonder hield de keeper zijn doel schoon. Wel ten koste van een schouder uit de kom en aangezien er al 3 maal gewisseld was aan de kant van Jonathan, was er even paniek in de tent. De keeper werd opgelapt en wilde door (wat op zich al een prestatie genoemd kan worden). Ook zijn collega aan de andere kant (onze eigen Rob) had een heftige middag want hij moest opgelapt worden nadat hij ver zijn hok uit was gekomen.

Toen het einde naderde, stortte het Utrechtse bouwwerk helaas alsnog in. Eerst moest Rob de bal loslaten en werd de gelijkmaker binnengetikt, even later werd hij van afstand geklopt en namen de Zeistenaren een voorsprong. Met de moed der wanhoop probeerde Hercules toch nog een (verdiend!) punt binnen te halen maar het mocht niet zo zijn. Sterker nog, in de dying seconds van de blessuretijd viel de 4-2 binnen. Dat was nog tot daaraan toe, veel erger was dat Rob zich zeer fors blesseerde in een uiterste poging om deze aanval te stuiten. Met hevige pijn aan zijn knie moest hij vele minuten verzorgd worden (ook hij leek even van de wereld af) en kon slechts strompelend de kleedkamer bereiken. De scheids had wel inmiddels afgefloten zodat de kruitdampen op konden trekken.

Met als conclusie dat Jonathan met de schrik is vrijgekomen, dat Hercules met opgeheven hoofd de winterstop in kan, dat het een spannende en enerverende strijd (letterlijk!) is geweest en dat het ons niet gelukt is om de eerste punten van Jonathan af te snoepen. Maar wat waren we er dichtbij!

Nu even rust en bijkomen. Nieuwe energie opdoen en de blessures laten genezen. Zodat we er weer zullen staan in 2020. Te beginnen op 25 januari om 15.00u thuis tegen DESTO. De enige ploeg die we nog niet ontmoet hebben dit seizoen. Staat u er dan ook (weer)?

Prettige feestdagen en alvast een goed nieuwjaar.
Frank van den Heuvel