Zaterdag 1 heeft geen kind aan Kockengen

Datum: 08 december 2019
Wedstrijd: Hercules 1 - Kockengen 1
Uitslag: 4 -1
Waarmee niet gezegd wil zijn dat het allemaal van een leien dakje ging. Want in de tweede helft leek het zowaar nog even spannend te worden. En dat vooral door eigen toedoen en slordigheid. Waarna toch nog betrekkelijk vlot het verschil werd hersteld en de overwinning soepel over de streep werd getrokken. In de wetenschap dat de drie verwachte punten konden worden bijgeschreven maar dat de score veel hoger had moeten zijn. Nu bleef het bij vier treffers maar dat hadden er met iets meer rust en overtuiging en soms met iets minder uit zijn op persoonlijk succes gemakkelijk twee keer zoveel kunnen zijn. Dat neemt niet weg dat het een prima middagje was met een degelijke 4-1 winst op een sympathieke maar ook duidelijk mindere tegenstander.

Vanwege de toch weer gegroeide blessurelijst moest de opstelling noodgedwongen wederom aangepast worden. Tom en Cas konden zelfs niet op de bank waardoor Ward en Rutger terugkeerden in de basis en er geschoven werd met de veldposities. Dat leverde meteen een sterk begin op met diverse gevaarlijke situaties. Met een voorzet die maar net gemist werd, Mike die doorbrak en Gerrit die van afstand probeerde. Na een minuut of tien volgde een prima aanval. Bart stuurde Rutger diep, die gaf een voorzet op Luuk, hij controleerde en legde af op de inkomende Mike die beheerst en trefzeker de 1-0 op het bord bracht.

Hercules bleef aandringen en kreeg meer mogelijkheden. Ward raakte de keeper vol met een prima schot en zowel Luuk als Mitch waren meerdere malen gevaarlijk. Maar de achterhoede en met name de goede keeper hielden nog stand, zij het hier en daar met kunst en vliegwerk. Ook aan Herculeskant waren er wat hachelijke momentjes die echter vooral veroorzaakt werden door eigen slordigheid en matige positionering. Een volgende vloeiende aanval leidde tot een verdubbeling van de voorsprong. De bal kwam weer eens op de flank bij Luuk en nu was het Rutger die binnen mocht schieten.

Vlak erna moest Mike met een blessure het veld ruimen voor Radboud. De druk op het Kockengense doel bleef onverminderd groot. Een verre trap van Rob zette Luuk helemaal vrij maar helaas was het net buitenspel (of niet?), Rutger stichtte voortdurend gevaar van de rechterkant, Ward probeerde nog maar eens en Mitch raakte de lat. De thee werd dus bereikt met een comfortabele stand en een goed gevoel.

De tweede helft ging aanvankelijk op dezelfde voet verder. Hercules zocht de aanval maar liet achterin ook wat steekjes vallen. Het was eigenlijk nog het vreemdst dat er geen doelpunten vielen. Zowat iedereen kreeg een mogelijkheid maar steeds zat er iets of iemand tussen. Met name de keeper van de gasten was goed op dreef en verrichtte flink wat reddingen. Ward pakte geel, Bart Goud kwam voor de aangeslagen Jules en Kockengen werd brutaler. Toen er bij een (weggegeven) corner even niet werd opgelet, kopten ze dan ook ‘zomaar’ binnen en was de spanning terug. Gelukkig niet voor lang want het overwicht werd feitelijk alleen maar groter. Het wachten was dan ook op de verlossende derde treffer. Die kwam van de voet van Luuk die eerst de bal prima aannam en zich mooi vrijmaakte waarna hij ogenschijnlijk simpel kon scoren.

De beide Barten lieten zich vervolgens zien en er was een afgekeurde goal van Luuk. Nabor kwam erin voor Ward en al na een paar minuten leverde die een prima assist op de inlopende Radboud.

4 -1, wedstrijd beslist. Mitch liet zich zien met een fijne rush waarbij hij alles goed deed. Behalve scoren helaas, de bal ging corner. Ook de verdere pogingen brachten geen verandering meer in de score. Het was donker en het werd kouder. Reden genoeg voor de prima scheidsrechter om voor het einde te fluiten. Klus geklaard, redelijke tevredenheid over het gebodene en met een goed gevoel richting Jonathan en de winterstop.

Het was nog lang onrustig in Voordorp na afloop. Vanwege het door zaterdag 1 geregelde feestje in de kantine. Waarmee we het mooie kalenderjaar 2019 voor wat betreft de thuiswedstrijden in stijl wilden afsluiten. Met dank aan iedereen die ons dit jaar gesteund heeft. In de hoop dat ze er misschien volgende week in Zeist of anders in ieder geval in 2020 weer bij zullen zijn.

Mitch werd door balsponsor Tapperij Thijs als Man of the Match naar kapper Mulder gestuurd. Dat was geen gemakkelijke keuze want bijvoorbeeld ook Rutger (met o.a. een geslaagde aka), de onvermoeibare en overal aanwezige aanvoerder Mark, de soevereine Jordey, de degelijke Bart de Greeff, de voortdurend gevaar stichtende Luuk en de pechvolle Ward (die zeker een doelpunt had verdiend) kwamen voor deze buitenkans in aanmerking wat mij betreft. Maar ik ga daar niet over.

Volgende week sluiten we echt af, nu met de topper tegen het nog ongeslagen (zelfs nog zonder puntverlies zijnde) Jonathan. Wat zou het een heerlijk gevoel geven als wij die fantastische reeks zouden kunnen doorbreken. Voorwaar een mooie uitdaging.

Aftrap achter Slot Zeist om 14.30u. Dus als u geen kerstboom hoeft te kopen…..
Frank van den Heuvel