Zaterdag 1 laat zijn betere kant weer eens zien

Datum: 02 december 2019
Wedstrijd: Hercules 1 - DVSU 1
Uitslag: 1 - 0
Qua voetbal was het misschien niet heel erg goed zaterdag, qua inzet, beleving en groepsgevoel ging het daarentegen wel weer zoals het hoort ter zijn. Na een best heftig weekje bleken de neuzen dezelfde kant op te staan en was men bereid om voor de bal en zeker ook voor elkaar te knokken. Zoals het moet gaan in een teamsport. Dat deze inspanning tot een degelijk en verdiend resultaat leidde, was een bekroning en een beloning voor de hele groep.
 
Dat Hercules daarbij een beetje hulp kreeg van de scheidsrechter, die een ongelukkige handsbal (of was het een kopstoot?) van een verdediger van DVSU resoluut tot penalty promoveerde (wat zowel in het veld als achteraf nog de nodige discussie opriep), was mooi meegenomen. Want of de thuisclub anders in staat was geweest om hun grote veldoverwicht in een voorsprong om te zetten, zullen we nooit weten. Ze hebben er wel alle kans voor gehad maar paal, lat en een bijzondere reflex van de keeper stonden meer doelpunten in de weg. Dus werd het 1-0 en bleven de punten in Voordorp. Hercules stapte met een goed gevoel van het veld. Een collectieve prestatie waar we mee verder kunnen. En hopelijk het begin van een mooie reeks.
 
Vooraf was er zeker de verwachting dat het een lastig middagje zou worden. We hebben in de loop der jaren met enige regelmaat tegen de Lunetters gespeeld en dat waren altijd zware, stroperige en niet altijd gunstig aflopende confrontaties. Niet dat er van een echte angstgegner sprake is, wel dat succes zeker niet op voorhand verzekerd is. Hercules startte sterk en al na een paar minuten had Oussama de score kunnen openen, maar hij zag zijn schot van afstand (nadat hij gelanceerd was door Tom) via de lat over gaan. Dat was de voorbode voor een sterke fase van Hercules wat voortdurend op de helft van DVSU te vinden was. Met diverse gevaarlijke situaties als gevolg. Mike, Ous en de teruggekeerde Luuk probeerden ieder maar vonden slechts corners. Ook waren er schoten uit de tweede lijn, bijvoorbeeld van Bart de Greeff en kopballen, uiteraard van Jules. Daarnaast gooide buitenspel roet in het eten (terecht?). Mike was nog het dichtste bij toen een ‘rare’ voorzet zomaar op de paal viel en helaas naar buiten stuiterde. Een forse tegenvaller was dat Luuk bij een duel een forse duw in de rug kreeg. Daardoor kwam de bal niet op zijn hoofd, zoals bedoeld, maar vol tegen zijn slaap. Hij was groggy en wilde verder maar dat was echt niet verantwoord. Dus kwam Nabor hem vervangen en moest er (weer eens) wat omgezet worden. De rust werd gehaald met een dubbelblanke stand. Daarmee kon DVSU tevreden zijn want ze stonden veelal onder druk en hebben zelf nauwelijks wat kunnen creëren.

De tweede helft begon furieus en curieus. Vanuit één van de vele corners kopte Bart prima in maar als door een wonder kon de keeper de bal nog keren. In de rebound kwam de bal op de lat en volgde een schot uit de tweede lijn. Ook Tom deed een poging van afstand (over) en Jules kopte naast. Even later kwam Vrouwe Fortuna Hercules een handje (letterlijk) helpen. Bij het uitverdedigen kwam de bal ongelukkig op de arm van een DVSU-er (alhoewel sommigen beweren dat de bal tegen zijn hoofd kwam) en de scheids aarzelde niet en legde de bal op 11 meter. Luide protesten van de bezoekers mochten niet baten en Mark mocht aanleggen voor zijn specialiteit. Hij had deze keer twee pogingen nodig want de keeper keerde zijn pingel maar hij was attent genoeg om de rebound wel te verzilveren. Beetje mazzel maar zeker ook verdiend.

Uiteraard was dit het sein voor DVSU om een tandje bij te zetten. Hercules werd dus wat meer achteruit gedrongen maar hield toch ook redelijk gemakkelijk stand. Ook in de aanval waren er zeker nog mogelijkheden maar het werd er niet nauwkeuriger op. Cas moest eraf want hij had last van zijn hamstring. Bart Goud nam zijn plaats in en had bijna een droomstart toen hij een vloeiende aanval via Mike en Nabor afrondde met een prima kopbal. Die opnieuw in de handen van de keeper belandde terwijl hij een beter lot had verdiend.

De krachten leken wat af te nemen maar de wilskracht bleef aanwezig. Wel werden er wat domme keuzes gemaakt en vielen er gele kaarten waardoor Hercules gevaar over zichzelf afriep. Het werd ook feller en met name Jordey werd meerdere keren stevig geraakt. Rob kreeg de kans om een duit in het zakje te doen en hij liet zich een paar keer sterk en goed zien. Ward maakte minuten als extra slot op de deur voor Oussama en de wedstrijd kabbelde naar zijn eind. Natuurlijk bleef het billenknijpen tot het laatste fluitsignaal want een doelpunt kan zomaar vallen en ook deed DVSU nog wat opzichtige pogingen om zichzelf te laten vallen (in de hoop op een ‘goedmakende’ penalty?). Maar ook Hercules kreeg nog kansen om de pot in het slot te gooien. Dat gebeurde allemaal niet en dus ging men uiteen met een op het oog schamele uitslag en drie fijne punten voor Hercules. De toeschouwers morden na afloop een beetje over de kwaliteit van het geheel maar waren unaniem in hun mening dat er wel een terechte winnaar van het veld was gestapt. Ik begreep dat zelfs de trainer van DVSU het hiermee eens is. Waarvan akte!

We kunnen dus met een goed gevoel richting de laatste thuiswedstrijd van dit kalenderjaar. Zaterdag ontvangen we Kockengen. Voor ons onbekend en met nog weinig punten in de tas. Dat kan behoorlijk gevaarlijk zijn. Van onderschatting mag in ieder geval geen sprake zijn. Want we willen met een lekker gevoel de afterparty inzetten. Die belooft gezellig te worden. Maar dat kunt u uiteraard het beste zelf komen beoordelen. Liefst na eerst ook de wedstrijd bekeken te hebben.

Aftrap, als altijd, om 15.00u.

Balsponsor Eric de Haan (dank voor deze bijdrage!) was gedecideerd in zijn keuze van Man of the Match en hij stuurde Jordey (niet voor het eerst) richting kapper Mulder.
Frank van den Heuvel