Zat 1: Brede selectie bezorgt Hercules bonuspunten

Datum: 27 oktober 2019
Wedstrijd: Vriendenschaar 1 - Hercules 1
Uitslag: 1 - 3
Ga er maar aanstaan! Wekenlang train je zo scherp mogelijk en hoop je te mogen spelen. Maar gezien de breedte van de selectie moet je toch vaak de bank warm houden terwijl je popelt om je bijdrage te mogen leveren. Hoe frustrerend moet dat zijn. En dan opeens, door een reeks van blessures, schorsingen en externe afwezigen, word je voor de leeuwen gegooid. Onder de lat of op een plek in de ploeg die niet helemaal de jouwe is. Tegen een tegenstander die weliswaar jong maar zeker ook gretig is en voor eigen publiek wat wil laten zien. Als het dan lukt om met veel strijd, inzet en passie (en gelukkig ook met een deel van de wedstrijd goed voetbal) de punten uit Culemborg mee naar huis te nemen, heb je het als team goed gedaan. Waarbij voor mij de ‘niet basisspelers’ een groot en extra compliment verdienen voor de manier waarop ze het zaterdag hebben ingevuld. Daarbij gesteund door de wel aanwezige ‘vaste krachten’ die ook tot het gaatje gingen en daarmee de Vriendenschaarse storm in de tweede helft konden weerstaan. Waarmee het belang van een brede selectie maar weer eens bewezen is. En het goede gevoel van drie fijne (bonus-)punten mee in de tas naar huis kan.

Op voorhand was er gerekend op een pittig middagje. Er was een groot aantal afwezigen en zelfs in het veld moesten er mensen worden ingezet die maar net fit genoeg waren om te starten. Dat resulteerde in een eerste offensief voor de thuisploeg die snel zijn slag wilde slaan. Buitenspel en wat rommelig verdedigen hielden het doel echter schoon. Na een tiental minuten kantelde de wedstrijd en nam Hercules het heft steviger in handen. Tom en Rutger drongen op via de flanken maar de eerste grote kans was voor Maties die een listig overstapje van Mitch net geen vervolg kon geven. Met vlak daarna een klutsbal van Tom die van zeer dichtbij wilde scoren maar tot zijn verbazing de keeper nog net ertussen zag komen. De volgende mogelijkheid kwam min of meer andersom tot stand toen Maties Mitch de diepte in stuurde. Dat leverde slechts een corner op. Diezelfde Mitch bleef een bron van gevaar en onrust voor de defensie van Vriendenschaar maar zijn vizier stond net niet scherp genoeg.

Alsof er allemaal nog niet genoeg tegenslag was, moest vervolgens Ward naar de kant met een blessure. Oussama kwam en Tom ging naar achteren. Mitch bleef het proberen, bijvoorbeeld na een prachtige steek van Mark, maar de keeper stond wederom in de weg. Toch gingen de bezoekers met een voorsprong de rust in want een prima aanval over rechts en over meerdere schijven werd perfect afgerond met een droog schot van Maties. Uit het boekje, zullen we maar zeggen. En ook terecht want na het onstuimige begin, liep Vriendenschaar toch vooral achter de feiten en de tegenstander aan.

Dat ze vastbesloten waren daar verandering in te brengen, bleek al snel na de hervatting. Ze kwamen sterk uit de kleedkamer en toonden daarmee hun ambities. Maar het was Hercules wat zichzelf beloonde met een tweede treffer. Oussama had twee pogingen nodig om een corner tot doelpunt te promoveren. Eerst schoot hij hard op de lat (was de bal toen al achter de lijn?) en vervolgens reageerde hij attent met het hoofd en kopte alsnog binnen.

Lang konden de Utrechters niet profiteren van deze comfortabele voorsprong want via een goede aanval over links schoot Vriendenschaar een prima bal tegen de touwen. 1-2 en de spanning was helemaal terug. Dat leidde tot een hectische fase op de helft van Hercules. Vriendenschaar rook bloed en Hercules moest alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. Dat lukte, onder aanvoering van het sterke centrale duo Bart de Greef en Insa en een onvermoeibare Mark op het middenveld. Zonder daarbij de anderen tekort te doen, want iedereen vocht voor wat hij waard was. Tot overmaat van ramp moest ook Maties het veld ruimen nadat hij geraakt was aan zijn enkel. Rafael kwam als verse kracht om hem te vervangen en liet zich meteen gelden bij wat hoekschoppen. Er vielen kaarten (zelfs een heel curieuze voor een warmlopende Bart Goudswaard die het zogenaamd aan de stok kreeg met de assistent en daarvoor onterecht beboet werd) maar geen doelpunten. Dat was vooral te danken aan een aantal prima reddingen van keeper Rob die wederom een hoofdrol opeiste. Met zijn imposante lijf en zijn katachtige lijnreflexen hield hij zijn hok schoon, tot wanhoop en frustratie van de thuisploeg. Maar het was duidelijk dat de gelijkmaker in de lucht hing.

Alhoewel……

In zo’n situatie komt er ruimte in de voorhoede. En als je daar Mitch hebt lopen die wel weet hoe daarmee om te gaan, dan verbaast het niet echt als het een keer mis gaat voor de aanvallende ploeg. Dat gebeurde dan ook in de 87-e minuut toen hij profiteerde van een vrij veld en hij (ook in twee instanties) de bevrijdende 1-3 binnenschoot. Bart Goud kwam voor Gerrit, die zich helemaal leeg had geknokt. Vriendenschaar gaf nog niet op en probeerde tot ver in blessuretijd nog de aansluitingstreffer te maken maar het mocht niet baten. Moegestreden maar ook tevreden bereikte de gele brigade de eindstreep en kon het weer drie punten bijschrijven. Met een beetje fortuin deze keer maar, gezien het beeld van de hele wedstrijd, ook niet echt onterecht.

Even tijd om na te genieten dus en ook om de wonden te likken (hier en daar zelfs letterlijk want we moeten bezien hoe groot de schade is). En dan op naar de volgende wedstrijd. Een echte topper tegen het op stoom gekomen Houten. Die kennen we nog van twee jaar geleden toen ze het kampioenschap in onze poule behaalden. Een goede reden om daar alsnog revanche voor te gaan boeken. Aftrap as zaterdag om 15.00u op Voordorp. Een mooi affiche!
Frank van den Heuvel