Zaterdag 1 zet kroon op het werk: KAMPIOEN!

Datum: 13 mei 2019
Wedstrijd: Hercules 1 - Austerlitz 1
Uitslag: 5 - 0
Alles was er klaar voor. Iedereen was er klaar voor. Met zelfvertrouwen en gezonde spanning vooraf. Maar het moest nog wel gebeuren natuurlijk. Winnen van Austerlitz op een zonovergoten hoofdveld, omzoomd met lekker veel toeschouwers en voorafgegaan door een oorverdovend vuurwerk om de sfeer te verhogen en de zaak op scherp te zetten. En het lukte glansrijk. Austerlitz was zeker niet gekomen om zich gewillig naar de slachtbank te laten leiden en bood, waar mogelijk, tegenstand. Hercules speelde zoals je kunt verwachten in een kampioenswedstrijd, dus voorzichtig, zoekend en zeker in het begin wat onzeker.

Maar toen na een minuut of twintig de ban werd gebroken en Nabor uit een rommelige situatie na een corner de bal hard en onberispelijk binnen schoot, werd het langzaam rustiger en beter. In de overtuiging dat het karwei nu afgemaakt ging worden. De verdediging stond de hele wedstrijd als een huis en gaf geen enkele kans weg, op het middenveld waren de duels feller maar bleven de Voordorpers ook gemakkelijk de baas en uiteindelijk had ook de voorhoede een heerlijke middag. Want het was opnieuw Nabor die de score nog voor de rust verhoogde nadat hij van een gretige en felle Mark (die nauwelijks last scheen te hebben van zijn blessure) vrij veld had gekregen, hij beheerst de keeper omspeelde en de bal in het net deponeerde. Waarmee de rust werd gehaald met een comfortabele voorsprong. Die, in tegenstelling tot het drama van Ajax, ook niet meer weggegeven zou worden in het tweede bedrijf.

Sterker nog, in die tweede helft was het nog meer eenrichtingsverkeer. Austerlitz wilde misschien nog wel maar kon niet veel weerstand meer bieden. Hercules daarentegen bleef gretig aandringen om de score nog op te krikken. De eerste die dat voor elkaar kreeg was invaller Gerrit (hij loste Mark af die zijn werk meer dan gedaan had) toen hij een rebound van de keeper, na een prima actie van Rutger over links, direct op de slof nam. Even later mocht Tom minuten maken. Hij verving Nabor die met een tevreden grijns het veld verliet gezien zijn bijdrage aan de feestvreugde. Topscorer van het seizoen, Radboud, wilde zich uiteraard ook laten gelden. Bij een van die pogingen werd hij gestuit door een tegenstander. Of er werkelijk heel veel aan de hand was, is nog de vraag maar de (prima) scheidsrechter zag er een overtreding binnen het strafschopgebied in en de bal kwam op de stip. Radboud liet deze klus genereus over aan aanvoerder Cas die dankbaar en droog dit cadeautje verzilverde. Voor hem een pluim op een zeer goed seizoen waarin hij steeds voorop is gegaan in de strijd.

Tom had de pech dat een prima schot uit de draai nog net gepakt kon worden door de keeper want anders had ook hij een doelpuntje mee kunnen pikken (wat iedereen hem van harte gegund zou hebben). Rafael had meer geluk want hij was het die met een bekeken afstandsschot de 5-0 eindstand op het bord bracht. Maar het mooiste moment moest toen nog komen. Want trainer Kris had besloten om Sander, als eerbetoon aan de geblesseerde maar onbetwiste aanvoerder van dit mooie stel voetballers, het eindsignaal binnen het veld mee te laten maken met de band om zijn arm. Dat de overige wisselspelers dit een prima plan vonden en zij hun eigen invalbeurt hieraan onderschikt wilden maken, zegt feitelijk alles over de sfeer en de kameraadschap binnen het team. Zoals ook de verbazing en zelfs lichtelijke terughoudendheid bij Sander zelf over dit gebaar tekenend is voor hem.
Hoe dan ook, het eindsignaal was spoedig daar waarop het feest los kon barsten. Na vijf jaar proberen waarvan drie keer als tweede geëindigd is het nu eindelijk zover. Overtuigend kampioen en volgend jaar een klasse hoger. De afsluiting van een bijna perfecte race die begon na de afgang tegen SEC in december (een wedstrijd die misschien wel de wake-up call is geweest) en die daarna geleid heeft tot maar liefst 12 overwinningen en één gelijkspel. Een serie om trots op te zijn en die ons twee wedstrijden voor het einde onbereikbaar heeft gemaakt.

Een collectieve prestatie waarbij het natuurlijk wel gepast is om ook de nog niet genoemde spelers onder de aandacht te brengen. Zoals keeper Olaf die als penaltykiller en redder op hachelijke momenten er altijd stond. En rots in de branding Insa, een ware plaag en onneembare vesting voor nagenoeg alle tegenstanders. Pim/Mark die zeker in de tweede helft van de competitie blessurevrij onvermoeibaar op bleef stomen. Vanaf het middenveld of zoals zaterdag als rechtsback. Op links Jules, degelijk en betrouwbaar. Verdedigend sterk, aanvallend soms wat druistig maar ook gevaar stichtend. Bart G die met name in de laatste weken een zeer nuttige bijdrage leverde als controleur en stofzuiger op het middenveld. Maar ook de spelers die vandaag niet in actie kwamen: Mickey (altijd goed voor passie en strijd), Oussama (dit jaar voor het eerst op dit niveau en daarbij een ruime voldoende scorend), Rob (tweede keeper, lang geblesseerd geweest maar hij stond er toen het nodig was) en Manuel (stille kracht, relatief weinig gespeeld maar stond zijn mannetje). En niet te vergeten Ward, die helaas voor hem geschorst was op dit beslissende moment maar die onbetwist de vaste waarde als rechtsback is.

Felicitaties ook voor trainer Kris die dit soms best lastige cluppie gevormd heeft tot een hechte ploeg die met zelfvertrouwen en overtuiging het veld op ging en verzorger/assistent trainer Guus die met zijn immens luide stem vaak richting gaf vanaf de bank en die met zijn wonderspons de geblesseerden weer op wist te lappen. En dank aan grensrechter Gerard die er steeds maar weer stond en ook alle kritiek en aanmerkingen over zich heen heeft moeten laten gaan. Ikzelf vond het een eer om teamleider van dit spul te mogen zijn. En ik wil alle lezers van mijn verslagen danken voor hun respons en het vermogen om al mijn voetbalclichés elke week voor lief te nemen.

O ja, voordat ik het vergeet: de competitie is nog niet afgelopen! Zaterdag as komt HMS langs voor de laatste thuiswedstrijd. Dan zullen wij onze sportieve plicht uiteraard gaan vervullen. Hopelijk zijn er dan weer veel toeschouwers. Let op: aftrap deze keer om 14.30u omdat alle wedstrijden gelijk moeten beginnen.

En dat het zaterdag nog lang onrustig was in Voordorp, zal niemand verbazen. Want ook in de derde helft staat Hercules zaterdag 1 zijn mannetje!
Frank van den Heuvel