Zaterdag 1 heeft de wind mee

Datum: 11 februari 2019
Wedstrijd: Hercules 1 - Elijkwijk 1
Uitslag: 1 - 0
Want het mocht een paar keer niet mopperen op deze stormachtige zaterdagmiddag omdat Elinkwijk niet het doel maar slechts paal en lat vond bij hun niet heel talrijke maar wel gevaarlijke uitvallen. Eigenlijk was het ook zo dat Hercules beter voetbalde in de helft waar ze de wind tegen hadden. Want ze kwamen gretig en geconcentreerd uit de startblokken na een te lange, door de weersomstandigheden verlengde winterstop. De harde wind blies wat dwars over het veld maar daar kon men in het algemeen goed mee omgaan. Wel was het Olaf die vrijwel meteen een prima redding nodig had om zijn doel schoon te houden. Dat deed hij in het vervolg overigens nog een aantal malen, hij was vandaag een onpasseerbare en betrouwbare sluitpost. Met, zoals gezegd, hier en daar wat hulp van het aluminium om hem heen.

Het spelbeeld in de eerste helft was verder, dat Hercules aandrong en de iets meer dominante partij was. Ze hadden de zaken behoorlijk goed onder controle (met name de dekking van de altijd dreigende linksbuiten) en dwongen zelf kansen en mogelijkheden af. Nabor kwam een aantal malen goed door over links, maar had moeite met een juiste vervolgactie voor de goal. Er waren wat schoten van afstand (o.a. Cas en Sander) maar die gingen naast of werden goed gepakt door de keeper. Radboud kwam in positie maar drukte niet zelf af waarna ook Rafa en Nabor niet konden profiteren. Het dichtst bij een doelpunt was het moment dat Jules een mooie diepe bal op Sander gaf. Die kopte niet (jammer!), maar schoof de bal door naar de inlopende Rutger. Helaas vond hij de keeper op zijn weg die de inzet nog kon keren.

Maar ook Elinkwijk had zijn momenten. Ward liep tegen geel aan toen hij moest ingrijpen na een missertje van Insa. Tegen het eind van de eerste helft was er meerdere malen dreiging van de kant van de bezoekers, met name via gevaarlijke voorzetten vanaf de linkerflank. Waarbij Olaf paraat stond, dat dan weer wel. De slotakkoorden waren de bal van Cas op Sander die maar net voorlangs schoot en een poging van Elinkwijk die over ging. Waarmee de rust aanbrak met een dubbelblanke score. En de verwachting dat Hercules in het tweede bedrijf wat meer voordeel van de wind zou gaan krijgen.

Daar bleek echter niet veel van. Elinkwijk werd duidelijk sterker en raakte de lat terwijl Hercules erg rommelig ging voetballen. Pas na een minuut of tien krabbelde het op en ontstond en weer drang naar voren. Eerst veroverde Radboud heel sterk de bal maar Sander was iets te voorzichtig bij het vervolg. Daarna was Rutger fel en dwong daarmee een corner af. Dat was het moment waarop de trainer tegen de mee schuivende Jules zei: "Kop hem er eens gewoon in!”. Wat niet tegen dovenmansoren gezegd was deze keer want hij promoveerde prompt met zijn hoofd de prima aangesneden hoekschop van Rafael tot de 1-0 voorsprong.

Waarna er nog een half uurtje resteerde om deze prettige stand over de streep te trekken. Of uit te bouwen natuurlijk. Dat leverde een enerverend en boeiend gevecht op tussen twee fel maar fair strijdende partijen. Het spel was niet altijd goed (integendeel, het was slordig van beide kanten) maar er werd vol en met passie gestreden voor elke meter. Sander kwam nog eens ver door in de 16, Gerrit loste de lichtelijk geraakte Ward af, Insa penetreerde diep op de helft van de tegenstander en Elinkwijk vond nogmaals de paal. Tom was de verse kracht die Radboud verving om het laatste kwartiertje te buffelen op het middenveld. Ook Elinkwijk bracht vers bloed. Een Insa-ingooi stichtte gevaar (werd Jules in de rug gelopen?)en Nabor deed nog een poging (werd Sander in de rug gelopen?).

Daarmee was de koek wel zo’n beetje op. De prima scheidsrechter blies af en Hercules kon drie hele mooie punten bijschrijven. Want wedstrijden tegen Elinkwijk zijn altijd lastig (het blijft een raadsel dat deze ploeg, die duidelijk tot de beter voetballende teams uit de poule behoren, zo veel punten heeft verloren onderweg) dus mag je genieten als het, zoals vandaag, de goede kant opvalt. Niet dat daarmee gezegd is dat de overwinning onverdiend is. Daarvoor liet de koploper genoeg zien. Wel moet je zo eerlijk zijn om te erkennen dat het ook zomaar anders had kunnen uitvallen. Waarvan akte!

Volgende week gaan we uit naar Odijk. Een ploeg die gaandeweg de competitie beter op dreef is geraakt. Benieuwd hoe dat gaat uitpakken, makkelijk zal het zeker niet worden. Hopelijk worden we daarbij gesteund door een flink aantal supporters van onze kant. Die als leuk vooruitzicht hebben dat er na afloop een groot Carnavalsfestijn wordt gehouden in de kantine van de ontvangende partij. Een gouden kans dus.

Aftrap 14.30u
Frank van den Heuvel