Zaterdag 1 toch nog als koploper de winterstop in

Datum: 17 december 2018
Wedstrijd: Hercules 1 - 't Vliegdorp 1
Uitslag: 2 - 0
Na de blamage van een week eerder tegen de laagvliegers van SEC, was het zaak ons deze week te revancheren tegen andere vliegeniers, en wel die van ’t Vliegdorp. Bij afwezigheid van Gerard werd uw chroniqueur Frank gepromoveerd tot vlaggenist en had ondergetekende de eenmalige eer de pen te bestieren. Een dubieuze eer, zo bleek, want bij een gevoelstemperatuur van -4 proberen letters op papier te krijgen die later leesbaar zijn, is een verdomd lastige taak. Ik excuseer mij terdege voor ontschoten hoogte- en dieptepunten van de pot. Maar wees gerust: de misser van Mark van vijf meter voor open goal komt zeker in dit verslag terug.

De week begon met een kringgesprek waar meester Olaf nog een puntje aan kan zuigen. Algehele conclusie: verliezen van de nummer laatst is één; maar geheel terecht verliezen is nog vele malen kwalijker. En dat dit ten koste ging van de zojuist veroverde koppositie zorgde voor een extra bittere nasmaak. Om het beter te duiden: Guus heeft er minimaal drie nachten slecht van geslapen (en zijn bed staat nog wel in Eindhoven, de voetbalhoofdstad van Nederland). Mocht u dit verslag enkel lezen voor de scorebordjournalistiek, dan zou ik het bij deze alinea laten. SPOILER ALERT: Hercules zou winnen met 2-0 en door een nederlaag van SVM bij HMS zijn wij DHM (Der HerbstMeister). En dus slaapt ook Guus inmiddels weer lekker.

Eerder op de zaterdag was er echter nog geen sprake van Hosanna. Geheel in lijn met het Engelse gezegde, startten wij de dag in hotel Sleep Well om te kijken of de nederlaag van een week eerder een wake up call was geweest. In ruil voor een kamer opmaken de neus (Pim deed er twee), genoot de Seleção een uitgebreide lunch (allen) of ontbijt (allen minus "Elvis” Manu vanwege 10 minuten te laat uit bed, maar met de legendarische reden van ‘een afgesloten weg’. En dat te fiets in Utrecht centrum. U ken doorgaan). Mijn complimenten en dank gaan uit naar de volgende teamgenoten in het bijzonder: Kris voor het faciliteren, Insa voor het afhalen van de bedden (je zou geloven dat ie er wel eens geslapen heeft), Olaf voor de uitzonderlijk sterke uitleg over hoe een bed op te maken (hij kan het dus wel @Lone), en nogmaals Elvis voor zijn improvisatietalent wat betreft voornoemde smoes. En Pim, voor zijn eerste en tweede prijs voor het best èn een-na-best opgemaakte bed.

Dan nu de wedstrijd zelf. Het was vanaf moment één duidelijk dat Hercules zinspeelde op revanche. Tweede ballen werden gewonnen, er werd gepoogd te voetballen en de achterlijn werd meermaals gehaald. Op een glad veld bleef een nauwkeurige eindpass echter uit, en soms bleef diezelfde eindpass überhaupt uit. De gevaarlijke momenten voor het vijandelijke doel waren dus op één ijskoude hand te tellen. Het resterende gevaar kwam voornamelijk via Rutger. Waar hij doordeweeks veelvuldig zocht naar zijn verloren enkelbandje (mijn hoofdverdachte is de beruchte Gerrit van O.), zocht hij vandaag zijn tegenstander meermaals op. De tandem die het vormde met Mick (maar dan wel zo één met zijwieltjes), resulteerde in een aantal hachelijke situaties voor het doel van ’t Vliegdorp en een totaal van 10 cornerballen. Het dwong de uitstekend keepende doelman van ’t Vliegdorp tot puike reddingen op inzetten van Sander, Rutger en Jules. Verder dan een corner op de lat, een mislukte omhaal van Jules en een afgekeurde goal (waarvan de reden ons onbekend blijft) kwam Hercules echter niet. Tot kort voor rust. Waar ’t Vliegdrop eerst een afvallende bal rakelings naast schoot, promoveerde Mark een mispeer van Cas tot doelpunt. Een tip-in waar Taeke Taekema jaloers op zou zijn. Ruststand: 1-0 Hercules.

De tweede helft gaf een gelijk spelbeeld, al zal de trainer van ’t Vliegdorp van mening zijn dat zijn ploeg sterk benadeeld werd door de arbitrage. Het leverde hem een plek op de tribune van veld 6 op (lees: een meter verderop achter de boarding). Na eerst twee goede pogingen te hebben geproduceerd, eiste Oussama in de 70e minuut een negatieve hoofdrol op. Na onnodig balverlies halverwege de vijandelijke helft, herstelde hij zijn fout zoals alleen een aanvaller dat kan doen. Resultaat: zijn tweede gele kaart en dus kon hij douchen. Dat dit een vervelende wending had kunnen hebben, bleek echter niet uit het spelbeeld. Direct na de rode kaart, had Hercules de 2-0 op het glazen muiltje. De kans was echter niet aan Mark besteed: hij schoot van 5 meter (wat zeg ik, minder nog!) hard op de dwarsligger. Zes minuten later was het echter alsnog 2-0. Na een balverovering op het middenveld van Mark, werd Rutger diep gestuurd, waarna de bal bij onze (geheel vrijstaande) kapitein Sander belandde. Deze kapitein wist wel raad met dit buitenkansje en schoot gedecideerd (dat heb ik eerder gelezen) raak. Wat volgde waren vijf buitenspelsituaties van diezelfde kapitein, een goede invalbeurt van Bart D, en wederom een afgekeurde goal van Sander uit de kluts. Dat Hercules het met 10 man niet lastiger kreeg, was te danken aan een – zo verwacht ik - mindere dag van ’t Vliegdorp en scherpte op het middenveld. In het speciaal wil ik Tom complimenteren, die geen enkel duel heeft verloren. De nacht van zaterdag op zondag daargelaten. Slotsom: een verdiende 2-0 overwinning op een verdomd koud sportpark Voordorp.

En door de nederlaag van SVM mag Hercules zich in ieder geval voor vijf weken koploper noemen. Nu hopen dat de eerder vernomen plankenkoorts die komt kijken met het lijsttrekkerschap eenmalig was. We zien u graag op zaterdag 19 januari uit bij Vianen, waar wij de competitie met goede zin (en een volle kerstpens) zullen hervatten. En mag ik nog één dingetje zeggen? Met dezelfde vechtlust ligt er nog heel wat moois voor Zaterdag 1 in het verschiet, althans in de ogen van
Pim