Zaterdag 1 blameert zichzelf

Datum: 10 december 2018
Wedstrijd: SEC 1 - Hercules 1
Uitslag: 2 - 1
En dat is zeker niet denigrerend bedoeld naar onze tegenstander SEC! Een ongedwongen clubje dat het moet hebben van hard werken, stevig fysiek spel en een opportunistische inslag. Niet alles is verfijnd of oogstrelend maar effectief was het zeker, afgelopen zaterdag. Zij wisten veel beter gebruik te maken van de omstandigheden (harde, vlagerige wind mee op een nat en niet heel best grasveld) en toonden een vastberadenheid en wilskracht waar de Utrechtse bezoekers weinig raad mee wisten. Die overigens wel hard werkten maar om een of andere reden hun niveau (en zeker dat van vorige week) niet haalden. Was het de weelde van de koppositie, toch een stukje onderschatting en een laconieke houding of juist overcompensatie in de angst om nu voor de bijl te gaan?

Niemand die het precies weet, maar het gevolg was wel een 2-0 achterstand bij de rust (terwijl er ook 3 of 4 doelpunten tegen hadden kunnen vallen) die zelfs na een snelle aansluitingstreffer in het tweede bedrijf en ondanks éénrichtingsverkeer richting het SEC-doel niet meer ongedaan gemaakt kon worden. Want de gelijkmaker wilde niet vallen ondanks een aantal goede mogelijkheden. Op zo’n dag zit het kennelijk allemaal tegen en heeft de vijandelijke keeper een topdag. Ook de scheidsrechter gunde ons niet alles dit keer. Want hij gaf soms wel erg gemakkelijk vrije trappen weg (waardoor het tempo nog verder uit de wedstrijd werd gehaald) en compenseerde het forse tijdrekken van SEC slechts met een minuutje of drie blessuretijd. Dat alles is echter geen excuus voor de zeer matige prestatie die Hercules op de mat legde. Een collectieve off-day zogezegd.

Het ging eigenlijk al mis vanaf de aftrap. Hercules liet zich volledig afbluffen door een fel en verbeten SEC dat optimaal gebruik maakte van de windstoten in hun rug. Ze hanteerden graag de lange bal. Terecht, want er ontstond meerdere keren gevaar uit. Hercules kon daar slechts slordig, gehaast en rommelig spel tegenover stellen. Ballen kwamen niet aan, mensen liepen uit hun posities, rust en overzicht ontbraken en er werd gemopperd op elkaar. Natuurlijk kwamen er ook wat kansjes uit de (spaarzame) aanvallen maar het was SEC wat de score openbrak na een dik kwartier. Een plotse uitval werd degelijk en doeltreffend afgerond en de terechte voorsprong kwam op het scorebord.

Helaas geen signaal voor Hercules om het anders aan te gaan pakken. Integendeel, het was juist de thuisploeg die er inspiratie uit putte. Mickey moest met een uiterste sliding een treffer voorkomen en ook Olaf werd flink getest. Helaas had SEC ook twee uiterst nare overtredingen nodig om met name Cas af te stoppen. Met twee keer geel als resultaat. Eén ervan was erg donker gekleurd wat mij betreft. Om de chaos compleet te maken, was het na ruim een half uur nogmaals raak. Waar Olaf eerst nog (tot twee maal toe) redding bracht, lukte het nog niet om de bal weg te krijgen waardoor SEC bij de vierde poging hard en droog raak schoot. 2-0, niets op af te dingen. Rust!

Rustig was het bepaald niet in de kleedkamer. Er vielen harde woorden en iedereen werd gedwongen om naar zichzelf in de spiegel te kijken. Toch was er ook nog vertrouwen dat we het in de tweede helft recht zouden kunnen zetten. Door uit te gaan van eigen kracht en vermogen, door met overtuiging en de wil om het samen te doen naar voren te spelen, door alles te geven aan inzet en mentaliteit en hopelijk ook met een beetje voordeel van de wind. Mark en Oussama werden als verse krachten en breekijzers ingezet en zowaar leek het goed te komen toen al binnen vijf minuten de bal uit een corner voor de voeten van Jules belandde die de 2-1 liet aantekenen.
 
Tijd genoeg om door te drukken zou je denken. Hercules deed daarvoor verwoede pogingen maar het geduld, de subtiliteit en ook het geluk ontbraken. Zo raakte Oussama de lat en waren er meerdere zeer hachelijke momenten in het doelgebied van SEC. Maar het laatste zetje ontbrak, de bal ging naast of de keeper kwam er op wonderbaarlijke wijze nog tussen. Ook het inbrengen van Bart D, om nog meer aanvalskracht te genereren, hielp dit keer niet. SEC deed er alles aan om het spel te ontregelen (irritant maar ook wel slim; een paar extra wedstrijdballen om het zoeken in de bosjes wat te versnellen was echter wel zo sportief geweest) en de stemming van de toeschouwers vóór de kantine werd alsmaar beter (met de complimenten voor Olaf die al het gezang en getreiter ongestoord over zich heen liet komen). De tijd drong steeds meer en je voelde aankomen dat het ‘zo’n dag zou worden’. ‘Trotse koploper gevloerd door hekkensluiter’. En inderdaad. Na drie schamele blessureminuutjes vond de scheids het welletjes en kon het feest in Soest beginnen. Een mooie en verdiende overwinning. Behaald door eigen toedoen. Maar ook geholpen door een falend Hercules.

Het zij zo. Gelukkig verloor ook EDO vandaag. SVM liet geen steek vallen en is dus de lachende derde. En ook weer eerste op de ranglijst. We hebben een week om dit alles weer op de rails te krijgen. Om dan tegen ’t Vliegdorp revanche te nemen. Vooral op onszelf. Zodat we toch nog met een redelijk gevoel (en een forse kater) de winterstop in kunnen gaan.

We vragen onze supporters om er komende zaterdag te staan. Juist nu hebben onze jongens uw steun hard nodig. Aftrap zoals altijd om 15.00u op Sportpark Voordorp.
Frank van den Heuvel