JO19-1: Koploper afgedroogd.

Datum: 25 november 2018
Wedstrijd: Hercules-FC Lisse
Uitslag: 4-0
FC Lisse had voor zijn komst naar Utrecht slechts éénmaal gelijk gespeeld. Uit bij Volendam 0-0. Dus bestond er een gepast respect voor de ploeg die met louter eigen jongens naar Utrecht kwam. Afvallers van BVO’s kiezen zelden voor FC Lisse, die toch wel derde divisie speelt, maar veel en betalende concurrentie heeft in de Bollenstreek, zo wist hun sympathieke grens me te vertellen.
 
Na een wat aftastende start liet Hercules al snel zien dat ze voetballend meer in hun mars hadden. Vooral het middenveld functioneerde nu een stuk beter maar dat kwam natuurijk ook doordat de spitsen Rochdi, Lars en Mats voortdurend aanspeelbaar waren en de achterhoede met Björn, Philip, Robin en Mire de ballen beter inspeelde. Het was dan ook geen wonder dat een combinatie via Casper, Lars de bal uiteindelijk bij Mo bracht die fraai wegdraaide en geboogd inschoot (1-0).
 
Helaas was vader Mo iets te laat voor dit kunststukje maar Fedouah kan het aan de onbijttafel nog wel een paar keer uitleggen en voordoen. Vlak voor rust legde Casper na een fraaie actie de bal panklaar voor Lars die gewoon rustig een hoek uitzocht 2-0. Daarvoor hadden Rochdi (huizen hoog over), Mats (net over) en Mire (net gered) eenzelfde rust moeten bewaren en scoren, maar dat gebeurde dus niet.
 
Na rust zagen we een kwartier lang dat Lisse best wel kan voetballen maar ook keeper Hein stond scherp te keepen en redde ook nog een keer spectacular op een wat onhandige terugspeelbal. Na een hoge voorzet van Casper maakte Rochdi na een geweldige scrimmage met ook nog een bal op de lat aan alle onzekerheid een eind door de 3-0 te maken.
 
De mooiste goal kwam echter vlak voor tijd van Tim. De man die verleden week het Centraal station van Leiden niet wist te vinden, had nu geen enkele moeite zijn richting te bepalen. Vlak bij de achterlijn dolde hij drie verdedigers en rondde hij prachtig hoog af. Met 4-0 kwam Lisse er eigenlijk nog genadig af en nu volgende week naar de immer gevaarlijke Wijdbroeken.
Ton van Rietbergen