Het gevecht in Utrecht.

Datum: 24 februari 2018
Wedstrijd: Hercu jo17-4 Almere jo17-2
Uitslag: 7-8
Het is zover: kosten noch moeite zijn gespaard, de onder 17-4 gaat ondanks welke beer dan ook gewoon beginnen. Ik weet nog als kleine jongen opblijven voor een mooi gevecht theThrilla in Manila nou onze titel geeft al alles weg: het gevecht in Utrecht. We mogen aantreden in de beker tegen een eerste klasse team Almere.
Deze week keihard getraind om er niet met dubbele cijfers vanaf te hoeven gaan.

Tien minuten te laat tegenstanders waren zoek, gaan we van start. De eerste twintig minuten moesten we van onze trainers gebruiken om de nul te houden en te zien hoe goed de tegenstander wel niet was. Dit lukte goed, Almere een uitstekend spelend team. Maar net als vorige week als team zijn wij verder, het plezier en de spelvreugde spat van de mat. Bij Almere is dat ver te zoeken en begint het eerste gemopper door de begeleiding van Almere. Ik ga het hier bij laten want wat die allemaal van de kant naar spelers en scheidsrechter e.d gooien raakt kant nog wal.

Na twintig minuten gaan de teugels wat losser en gaan we druk naar voren zetten. Geloof het of niet Hercules krijgt de beste kansen om de score te openen. Maar het eerste wonder is voor elkaar we halen de rust met 0-0 het wonder was misschien wel groter voor Almere als voor ons. Met de wind iets tegen gaan we de tweede helft beginnen.

Het zelfde laken een pak een gewoon sterker Hercules dwingt de kansen af, zelfs een geweldige omhaal van Juul, gaat binnenkant paal eruit. De tegenstanders ontploffen, alles wat wij doen mag volgens hen niet man wat sta ik enorm te genieten aan de kant ik ben nog nooit zo trots op mijn mannen geweest. Kijk mijn mede coach Joost aan en zie natte oogjes of dat nu de Russische beer was ik geloof het niet.

Hij komt op me af en vertelt me hoe geweldig hij het vindt dat we dit toch maar mooi voor elkaar hebben gekregen. Als de scheidsrechter( die ere wie ere toekomt uitstekend gefloten heeft, ik geef het je te doen zo een wedstrijd) dan ook voor het laatst fluit gaan er twee ouwe debielen Joost en mij persoontje juichend het veld over om onze mannen te feliciteren.

Dat daarna de penalty serie met 7-8 wordt verloren is heeeeel jammer. Er was maar een team die het verdiende maar eigenlijk zijn Joost en ik de grootste winnaars van vandaag we liepen op elkaar af en zeiden gelijktijdig dit was hem de aller beste pot die we ooit gezien hebben van onze MANNEN.

Mannen van de week Ed en Thom grote klasse.

Erik
Erik Vet