Zaterdag 1 wint wedstrijd met twee gezichten

Datum: 19 februari 2018
Wedstrijd: HMS 1 - Hercules 1
Uitslag: 2 - 4
Wat een verschil tussen eerste en tweede helft! Waar in het eerste bedrijf Hercules achter de feiten, de tegenstander en zichzelf aanliep (met een min of meer logische 2-1 achterstand als gevolg), liet het in het tweede deel zien hoe het wel moet en legde het HMS haar wil op. Het was wel redelijk lang wachten op de nodige treffers, maar in de laatste tien minuten werd er recht gedaan aan het beeld van de wedstrijd en gingen de blauw-witten met een 4-2 overwinning terug richting Voordorp.

Daarmee kwam een eind aan wederom een emotioneel, spannend en boeiend voetbalgevecht (?!) tegen het voor ons altijd lastige HMS (want we hebben de uitwedstrijd de vorige jaren nooit kunnen winnen). De qua shirt omgekeerde Ajacieden waren gebrand om een goede prestatie neer te zetten in de eerste thuiswedstrijd zonder hun teamleider, die terecht herdacht werd met een minuut stilte voor aanvang. Ze kwamen dan ook furieus uit de startblokken en knokten voor elke bal en elke meter. Met als gevolg dat ze al na vier minuten konden profiteren van een foutje achterin van Herculeskant waarna het scoren simpel was (als dat al ooit het geval is). Gelukkig duurde het niet lang om de achterstand weg te werken want ons sterke wapen (de verre ingooi van Insa) was dit keer goed voor een treffer omdat Bart G de bal oppakte uit de ontstane kluts en hij beheerst binnen kon schieten door een woud van benen. 1-1 binnen tien minuten, de strijd was weer helemaal in evenwicht.

In het veld was het echter niet geheel gelijkopgaand. Hercules liet zich een tempo opdringen en wist niet goed om te gaan met de druk en het felle verweer. Er was te weinig rust aan de bal en de veldbezetting was ook niet naar wens. Natuurlijk waren er ook goede dingen te zien en kwamen er gevaarlijke momenten. Maar vaak was HMS toch de partij die dicteerde. Ook schroomden ze niet om stevig in te grijpen bij dreigend gevaar. Maar de scheids vond het wel kunnen en hield de kaarten op zak. Toen iedereen langzaam aan de thee begon te denken, profiteerde de lange spits van HMS van de vrijheid die hij kreeg na het nemen van een corner. Hij had zelfs nog de tijd om even om zich heen te kijken en zich te verbazen dat er werkelijk niemand in zijn buurt stond. Zo’n kans moet je hem nooit geven natuurlijk want hij kon kinderlijk eenvoudig binnen koppen.

Een domper, vlak voor de rust maar ook een signaal dat er echt iets moest veranderen. Het donderde dan ook even flink in de kleedkamer! Met goed gevolg zo zou blijken want, zoals gezegd, in de tweede helft was er een ander Hercules te zien. Nu was er wel overtuiging, samenspel en geloof in eigen kracht. Nu kwam het gevaar van onze kant en werd HMS steeds verder en vaker achteruit gedrongen. Gerrit was Ward komen vervangen (die al op halve kracht moest spelen vanwege een mogelijke griep), Mickey werd naar achteren gehaald en Rutger verhuisde naar de zijkant. Daarmee leek het team ook wat beter in balans. Gescoord werd en echter nog niet, wel werd de sfeer wat grimmiger en was er gedoe in en om het veld. Kris moest achter de boarding, de grens van HMS moest vervangen worden (want het hinderen van spelers die willen ingooien is niet echt de bedoeling) en de eerste kaarten vielen alsnog (terecht!).

De druk op het doel van HMS werd almaar groter maar hun keeper onderscheidde zich meerdere malen positief en het vizier was soms net niet scherp genoeg afgesteld. Bart was dicht bij een tweede treffer maar werd daarbij stevig gehinderd. De scheids zag er geen overtreding in. Bart had daarmee zijn werk gedaan en werd vervangen door Rafael. Die bekroonde zijn invalbeurt bijna met een heel snel doelpunt maar zijn schot ging net over. Vervolgens was het Gerrit die bijna raak kopte maar nu stond de lat in de weg.

HMS pakte nog twee kaarten mee en toen de tijd een beetje begon te dringen bracht Frank de verlossende gelijkmaker op het bord omdat hij beheerst en bekeken van een meter of twintig de bal in de hoek legde. Dit gaf Hercules net het benodigde zetje om vol voor de drie punten te gaan. De tegenstander kon het hoge tempo niet meer goed aan en je voelde dat er meer in de lucht hing. Daarvoor moest echter eerst Bart van D zijn competitiedebuut maken. Hij mocht de wei in voor de moegestreden Cas. Hij kreeg meteen een kansje, had geen invloed op de (domme) praatkaart van Rafa maar wel een aandeel in de aanval die leidde tot de voorsprong. Hij ging heel goed door met als gevolg dat Sander vrijgespeeld werd in de buurt van de zijlijn. Die bedacht dat hij het ook zelf kon proberen. En hoe! Met een prachtige curve zeilde de bal over alles en iedereen (inclusief keeper dus) heen en plofte in de bovenhoek en in het netje.

Dit zorgde voor een forse ontlading maar het spel was nog niet gespeeld gezien de vele minuten oponthoud onderweg. Zaak dus om geconcentreerd te blijven want het zou niet de eerste keer zijn geweest dat HMS in de dying-seconds nog met punten aan de haal ging. Daarvan was nu echter geen sprake. De verdediging (met een als vanouds heel sterke Insa) bleef overeind en de tandem Bart-Rutger maakte aan alle onzekerheid een einde. Nu gaf Sander Bart de ruimte en hij kon op het doel af. Niet zelfzuchtig maar juist uiterst professioneel (daar maak je vrienden mee! )legde hij breed op de meegekomen topscoorder die geen moeite had (hoewel?) om het net te vinden. 2-4. Klaar!

Mooie, zwaarbevochten punten die mee naar huis kunnen. Onze concurrenten maakten vandaag ook geen fouten dus de onderlinge stand blijft gelijk. Hoe spannend wil je het hebben?

Komende zaterdag de enige ploeg die we nog niet gezien hebben dit jaar. DVSU komt naar Voordorp. Je hoeft geen groot voetbalverstand te hebben om te vermoeden dat dit de derde wedstrijd op rij gaat worden die erop of eronder kan betekenen. Vorig jaar speelden ze derde klasse. Nu zijn hun resultaten wisselend. Maar dat het lastig en gevaarlijk gaat worden weten we nog van het seizoen daarvoor. Toen waren het twee krakers tegen elkaar, zowel uit als thuis.

U kunt erbij zijn. Aftrap als gebruikelijk om 15.00u.
Frank van den Heuvel