O17-1: Periode titel in de tas

Datum: 18 november 2017
Wedstrijd: Waterwijk-Hercules
Uitslag: 2-3
Wie verwachtte dat lijstaanvoerder Waterwijk alles uit de kast zou halen om runner-up Hercules te stoppen, kwam bedrogen uit. Bengaalse rook, drommen supporters en een bloed fanatieke start ontbraken allemaal in Almere waar felle zonneschijn en heftige regenbuien elkaar afwisselden. Nee, bij de gastheren ging het balletje behoedzaam heen en weer tussen de twee boom lange centrale verdedigers. Ook de andere spelers van Waterwijk maakten een niet al te gedreven indruk.
 
Sterker, even dacht ik dat we in een uitzending van Jelle Brandt Corstius waren beland en getest werd hoe goed robots inmiddels konden voetballen. De Hercules spelers wisten even niet hoe hier mee om te gaan en mede door de stevige wind resulteerde dat in een wedstrijd waar de meeste tijd aan ingooien werd besteed –hetgeen wederom een reden is om dit relict van het verleden af te schaffen. Toen Hercules echter doorkreeg dat de trotse lijstaanvoerder veel minder voorstelde dan eerder gedacht, zocht men vaker de aanval en zie een prachtige actie van Robin over rechts werd via een hakje van Justus listig verlengd en Mats kon gewoon de 0-1 aantekenen.
 
Behalve wat hoogstandjes van Tim en een goede redding van Santos op een spaarzame gevaarlijke actie van Waterwijk gebeurde er weinig. Na rust toen donkere wolken ook daadwerkelijk enorme hoeveelheden regen naar beneden lieten vallen begonnen de Hercules supporters waarbij niet alleen de gebroeders Haagman maar ook de sterke man van het eerste Robbert van Geelen aanwezig was hem wat te knijpen, want regen en Hercules is vaak geen goede combi.
 
Maar zoals gebruikelijk stoort aanvoerder Björn zich niet aan dit soort waarheden en kopte hij een corner van Mo onberispelijk in (0-2). Dat dit gebeurde tussen 2 mannen van bijna 2 meter maakte dit extra knap. De komst van respectievelijk Lars en later de van een blessure terugkomende Victor en Daan maakte Hercules zeker niet zwakker. Opgezweept door coach Seedorf, een echte broer van, kwam Waterwijk nog een keer terug via een vrije schop (1-2). Maar nog geen vijf minuten later was het al weer feest. Vooral Marjo, de moeder van Tom, maakte wilde feest sprongen al moesten we haar nog duidelijk maken dat het ook echt haar Tommie was die de 1-3 maakte.
 
Wellicht is dit ongeacht de persoon juichen ook wel de verklaring voor de successen van JO17-1. Men gunt elkaar echt iets en door de nederlaag van Vriendenschaar bij de Dijk ziet de toekomst er voor Hercules ook heel mooi uit. De 2-3 in de laatste minuut ook al via een vrije trap is louter voor de statistiek.
Ton van Rietbergen