Zaterdag 1 lacht het laatst en (dus) het best

Datum: 31 oktober 2017
Wedstrijd: Hercules 1 - EDO 1
Uitslag: 2 - 1
Het moet voor EDO soms zijn om moedeloos van te worden. Voetballen tegen Hercules is voor dit sympathieke cluppie al vaker een bron van frustratie gebleken. Want waar het vorig seizoen een ongenaakbare keeper Olaf was die in de weg stond, dit jaar waren het de veerkracht en het doorzettingsvermogen van het hele team van Hercules wat zich in de tweede helft oprichtte (na een bijna collectief verzaken in het eerste bedrijf waarin ze achter de feiten en hun tegenstander aanliepen) die ervoor zorgden dat er drie heel belangrijke punten in Voordorp bleven. En er dus ook weer wat meer vertrouwen werd getankt in het groeiproces en de flow waar de groep nu inzit.

Voor de neutrale toeschouwer (waren die er wel?) was het zaterdag ook een potje met alles wat vierde-klassevoetbal zo leuk kan maken. Passie, inzet, duels op het scherpst van de snede, emotie, mooie acties en ook genoeg zaken die fout gingen, maar vooral ook twee ploegen die er vol voor wilden gaan. Het bleef spannend tot de laatste seconde met een voor Hercules gunstig resultaat ( 2-1 winst) waar uiteindelijk ook EDO zich bij neer kon leggen (hoewel een gelijk spel zeker niet onterecht was geweest).

Het was ook een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft was matig tot slecht van Herculeskant. Slechte organisatie, onzekerheid alom, slordigheid in de passing maar ook in de verdediging en te slap in de duels waardoor EDO steeds de bal kon veroveren en het initiatief naar zich toe trok. Met als gevolg dat Ward er na een minuut of tien spelen alleen voorstond achterin, hij een diepe bal niet goed kon verwerken waardoor de EDO-er een vrij veld kreeg en Kris werd gedwongen om hem vast te pakken. Terecht dat de bal op de stip kwam. Maar ook een makkelijke voorsprong voor de bezoekers want de strafschopnemer liet Kris volstrekt kansloos.

EDO bleef sterk maar het lukte ze niet om dit ook in doelpunten om te zetten. Ze kregen ook niet veel heel grote kansen hoewel er vlak voor de rust een gevaarlijke aanval door de as kwam waaruit maar net naast werd geschoten. Hercules probeerde hier wat tegenover te zetten maar ook zij konden niet tot echt uitgespeelde kansen komen. Eén keer was Gerrit gevaarlijk toen hij alert reageerde op een riskante terugspeelbal. De keeper kon nog net redden. Ook van Nabor ging dreiging uit bij zijn rushes langs de lijn en naar binnen snijdend. Maar zijn inspanningen konden niet afgerond worden (niet door hemzelf of omdat er een medespeler op de juiste plek ontbrak).

In de pauze moest er dus flink gereset worden. De rechterflank kreeg een nieuwe impuls door het invallen van Mickey en Rafael maar vooral was het belangrijk om met een andere instelling het veld te betreden. Een tandje erbij was wel het minste wat er moest gebeuren. Dat lukte gelukkig ook want al na een minuut of zes volgde er een aanval over links. Voorgezet via de andere flank, teruggelegd op Sander die de vrijstaande Cas bediende. Die schoot beheerst en bekeken de bal vervolgens in het net. Een klein beetje geholpen door het geluk dat de keeper wat ver voor zijn goal stond. Maar wel mooi gedaan!

Het leek of Hercules hiermee ook veel meer loskwam. De schroom werd afgegooid en er sloop overtuiging in het team. Nu werden de medespelers wel en veel beter gevonden en was er dreiging naar voren. Met als gevolg dat er bij een nieuwe aanval over heel veel schijven meerdere kansen kwamen met uiteindelijk Mickey die succesvol kon afdrukken en scoren. Waardoor nu EDO aan de bak moest om de achterstand weg te werken. Dat probeerden ze zeker maar tot veel gevaar leidde dat toch niet echt meer. Het moreel leek geknakt en het echte verzet leek gebroken. Ook de inzet van een drietal wissels leverde geen concreet resultaat op. Hercules stichtte wel een aantal keren gevaar maar ook zij waren niet in staat de voorsprong te vergroten en zo de wedstrijd in het slot te gooien.

Dus was het aftellen naar het einde. Dat werd gehaald zonder verandering in de stand. 2-1 dus. Met tevreden gezichten aan Voordorpkant en (terechte) teleurstelling bij de Overvechters. Een mooie overwinning op inzet en karakter. We doen dus volop mee in de bovenste regionen van onze klasse (met een rare vertekende stand door het verschil in gespeelde wedstrijden). Met als een paal boven water dat onze volgende tegenstander, nieuwkomer Elinkwijk, nog geen punt heeft afgestaan in hun 6 potjes. Voorwaar een uitdaging om daar verandering in te gaan brengen. Op basis van de tweede helft moeten daar mogelijkheden voor zijn. Of het ook lukt, is te bekijken aan het Theo Thijssenplein in Zuilen. Aftrap zaterdag om 14.00u. Een echte topper. Be there!
Frank van den Heuvel