Zaterdag 1 kan weer niet doordrukken

Datum: 09 oktober 2017
Wedstrijd: Hercules 1 - HMS 1
Uitslag: 2 - 2
Soms zit het mee, soms zit het tegen. In de voorbereiding naar de wedstrijd van zaterdag jl. leek het echter wel of alles tegen zat. Dat heb je voor een deel niet in eigen hand (blessures, ziekte, regen) maar voor een deel ook wel (is iedereen fit en scherp?). Tegen een lastige tegenstander als HMS doorgaans is (zowel qua prestaties op het veld als in het randgebeuren) kun je dan slecht gebruiken. En het mag uiteindelijk geen excuus zijn om dit soort potjes alsnog te kunnen winnen.

Maar als je zo slecht begint en vrijwel onmiddellijk tegen een achterstand aankijkt (terwijl de scheids je in de kleedkamer nog gewaarschuwd heeft), vraag je om een moeilijke middag. En dat werd het dus ook. Met een onnodig en teleurstellend gelijkspel als resultaat. Gezien het spel van het laatste half uur niet eens zo onterecht; gezien de mogelijkheden gedurende de hele wedstrijd en de verdiende voorsprong vlak na rust wel ergerniswekkend.
Zoals gezegd was de start nogal vals. Een overtredinkje werd bestraft met een vrije trap, HMS nam deze razend snel en voor iemand met zijn of haar ogen kon knipperen, moest Aron de bal al uit het net halen. 1-0 achter binnen drie minuten!

Gelukkig herpakte Hercules zich meteen goed en trok het ten aanval. Tot ongenoegen van de tegenstander die met alle middelen (waaronder tot tweemaal toe een tackle met gestrekt been vooruit, slechts één keer en in mijn ogen veel te licht bestraft met geel) het spel probeerde te ontregelen. Toch viel al redelijk snel de gelijkmaker toen Nabor een mooie actie vanaf links afsloot met een hard schot op goal. De keeper kon dit niet volledig verwerken waardoor de attente Gerrit zijn eerste doelpunt voor ons aan kon laten tekenen. Dus weer gelijk na een kwartier spelen (in de stromende regen). Alle kans nog om de wedstrijd verder te doen kantelen. HMS moest al snel wisselen (er waren so wie so veel pijntjes en blessuretjes aan hun kant. Waarbij wat theater hier en daar zeker niet ontbrak) en liep ook nog tegen een tweede geel aan (vanwege hinderlijk onderbreken van het nemen van een vrije trap) en het overwicht was zeer duidelijk aan Voordorpse zijde. Met, zoals eigenlijk elke week tot nu toe, veel mogelijkheden en kansen maar zonder verdere treffers.

De start van de (droge) tweede helft was heel wat beter van Hercules. Nu was men wel fel en attent. Met als gevolg eerst een prachtig stiftje van Rutger op de lat en tien minuutjes later een listige kopgoal van hem na aangeven van Pieter. Dat hier tussendoor nog een klein opstootje was met een duidelijk natrappende beweging van de beste HMS-er (nr 15), vergeten we dan voor het gemak maar even. Maar ik blijf het jammer en onnodig vinden dat deze ploeg zo op de rand (en vaak net erover) meent te moeten spelen. Dat hebben ze feitelijk helemaal niet nodig namelijk.

Dat bleek het duidelijkst in het laatste half uur. De krachten namen af bij Hercules, de angst leek toe te slaan, er werd achteruit en heel slordig gespeeld. En dan is HMS juist op zijn gevaarlijkst. Want opgeven doen ze nooit en ze voelden dat er iets te halen was. Zo geschiedde. Door wat wissels stond de organisatie achterin even niet helemaal solide. Dus moest Insa, ten koste van een penalty en een gele kaart, de aanval door het midden onderbreken. HMS had geen moeite dit buitenkansje te verzilveren. Sneu voor Aron, die wederom een prima prestatie leverde als invalkeeper maar ook sneu voor het hele team.

In het laatste deel van de wedstrijd was HMS nog steeds gevaarlijk maar de grootste kans om alsnog de overwinning binnen te halen kwam nog aan onze kant. Helaas lukte het Mickey niet om zijn voet in de juiste richting achter de (lastige) bal te krijgen.

En dus werden de punten gedeeld. 2-2 na een stevig en boeiend (maar niet heel goed) voetbalgevecht tussen twee oude kemphanen. Want potjes tegen HMS zijn nooit saai, zo is maar weer eens gebleken.

Volgende week wacht VVJ, ook een oude bekende. Aftrap om 14.30u in Overvecht Noord. Met hopelijk een iets rustigere voorbereiding. We gaan het zien!
Frank van den Heuvel