17-1: Elinkwijk komt er niet aan te pas

Datum: 03 september 2017
Wedstrijd: Hercules Elinkwijk (bkeer)
Uitslag: 5-2
Elinkwijk was toch eigenijk altijd de maat der dingen. Ze hadden het mooiste veld en zeker de beste jeugdopleiding. Het barstte er van het talent zoals ook Zakaria Labyad nu weer bij Utrecht laat zien. En nog steeds staan er aardige spelers in het veld, maar wel lijken ze aan de kleine kant. Het is net alsof ze, net als een echte BVO hun onder 16, hebben gestuurd naar de bekerwedstrijd tegen JO17-1, maar dat lijkt niet erg waarschijnlijk als je naar de website kijkt.
 
Wat wel is gebleven is de felheid in de duels, waarbij ze altijd eerst het lichaam in zetten en dan pas kijken waar de bal is. Dit keer gingen ze daar ook wel erg ver in want de wijze waarop de van Houten afkomstige linker spits Victor Verhoef werd aangepakt ging veel te ver en de manier waarop rechtsbuiten Lars Vermeulen werd getorpedeerd was ronduit belachelijk. Beide spelers moesten zich later dan ook laten vervangen. Ondertussen werd er door Hercules ook in een hoog tempo gevoetbald waarbij met name Tim Pieters die als centrum spits fungeerde er goed het oog in had.
 
Eerst mikte hij als een Ceulemans de bal vlak naast de paal, waarbij de keeper er blijkbaar op gokte dat hij er niet in zou gaan 1-0. Daarna promoveerde hij een snelle vrije trap van Mo tot een goal waarbij zijn wachten en afmaken met links indrukwekkend was. Omdat Elinkwijk daartussen nog een slordigheid in defensie had afgestraft was dat 2-1. Vlak voor rust scoorde Casper dankzij drie los hangende haarsprieten de 3-1.
 
Na rust was het vooral Hercules dat de klok sloeg. Ik was echter elders dus heb van horen zeggen dat Casper middels een fenomenale vrije trap de 4-1 maakte en Mats, ondanks zijn blaren, een typische spitsen goal maakte. Elinkwijk prikte er tussendoor nog één in waardoor eindstand 5-2 was, maar eigenlijk had de score veel hoger moeten zijn omdat met name Hicham (paal en lat) en Kaya (lat) dichtbij een goal waren.
Ton van Rietbergen