Mail naar redactie Afgelastingen Programma

Andrea neemt afscheid van Hercules

16.12.2017

Afscheid van Hercules

In 2000 kwam ik voor het eerst bij Hercules, mijn zoontje Riva begon met voetballen bij de CL. Er ging een wereld voor mij open. Al die kinderen en hectiek op een zaterdagochtend bij de club! Geweldig. Riva bleek korte tijd later ernstig ziek te zijn en is een jaar later overleden. In 2003 kwam ik weer bij Hercules, nu met mijn jongste dochter Zana, ze wilde ook heel graag voetballen. Ook zij begon in de CL en ze heeft tot en met de A bij Hercules gespeeld. Jaren ben ik teamleider geweest. Elke wedstrijd stond ik langs de lijn.

Toen Zana ouder werd kreeg ik meer tijd en was ik af en toe bij de commissie van ontvangst. Daar ontmoette ik o.a. Gea en Hans (Bosma). De laatste vroeg me of ik niet meer wilde doen voor de vereniging. Ze zochten iemand voor in het bestuur voor een nieuwe portefeuille: wedstrijdzaken. Dat leek me een mooie uitdaging! Dat is 1 januari a.s. 6 jaar geleden. Naast Hans moest ik met nog iemand uit het bestuur praten, ik vergeet nooit het korte gesprek met Werner (van Geelen) nadat ik me had voorgesteld zei hij onder andere: Andrea vrijwilligerswerk is niet vrijwillig. Een mooie uitspraak, het schept inderdaad verplichtingen als je JA zegt tegen een bestuurstaak. Dat heb ik de afgelopen jaren ondervonden.

Om de club te leren kennen heb ik heel veel weekenden doorgebracht bij de CVO. Daar ontmoette ik de teamleiders, scheidsrechters, spelers, trainers etc. Daar heb ik veel gezien en veel meegemaakt. Ik vond het ook belangrijk dat de lijnen kort zijn, wat leeft er bij de club. Waar liggen de uitdagingen etc. Vanaf het begin heb ik mezelf tot doel gesteld alle teams aandacht te geven. Alle vragen of verzoeken worden serieus gelezen en beantwoord. Hercules voetbal bestaat namelijk uit alle teams samen! Wat mij ook opviel waren de vele vrijwilligers die er rondlopen binnen de club, die hebben we hard nodig. Daarom nog een belangrijke oproep aan alle ouders leden etc. Alles valt of staat met vrijwilligers. Ook bij Hercules drukken de vele taken helaas nog op te weinig mensen. Dat is jammer. Er liggen veel taken, ook met een beperkte tijdsdruk. Vraag er eens naar!

Als vrouw was het niet altijd makkelijk binnen het mannenbolwerk van Hercules. Prima als de vrouwen een leuke jurk dragen en de koffie of thee rondbrengen, maar zodra de ‘heren’ worden tegengesproken of een onderbouwd ‘nee’ krijgen dan blijkt dat soms toch lastig en wordt geprobeerd andere wegen te bewandelen. Maar ook daar heb ik mee leren omgaan. Daarnaast komen er steeds meer vrouwen binnen Hercules (bestuur, dames/meisjesteams) en dat is een goede ontwikkeling voor het evenwicht.

Een paar leuke successen van de afgelopen jaren zijn de komst van de damesteams op zaterdag naast het enige damesteam op zondag. Het begon met 1 zaterdagteam, momenteel zijn het er 4. De ontwikkeling van de jeugd naar minimaal 2x trainen in de week.  De nominatie voor de beste jeugdopleiding van Nederland. De scheidsrechters- en de grensrechtersbijeenkomsten.  De ontwikkeling van het wedstrijdformulier. Van papier 6 jaar geleden tot een app op je mobiel sinds dit seizoen. De jaarlijkse teamleiders bijeenkomsten aan het begin van het seizoen. De hectiek rond Zondag 1, zowel bij uitwedstrijden als bij thuiswedstrijden, de 2 promoties, van de 1e klasse naar de hoofdklasse en daarna na de topklasse (nu 3e divisie). Mooi om dat allemaal van dichtbij meegemaakt te hebben.

Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren tijdens mijn bestuursfunctie. Het mooiste van het verenigingsleven vind ik namelijk de omgang met mensen. Zoveel verschillende mensen, karakters, culturen etc. En zoals in elke organisatie heb ik Hercules leren kennen door vallen en opstaan. Hoe lopen de lijnen binnen de club, wie bepalen de regels (achter of voor de schermen). Wat komt erbij kijken om een voetbalclub te besturen etc. Heel boeiend!

Na 6 jaar stap ik uit het bestuur. Ik draag mijn taken met vertrouwen over aan mijn opvolger Maaike Haring. Ik ga me oriënteren op nieuwe dingen, misschien wel een avontuur in het buitenland. Alle ervaringen die ik hier heb opgedaan neem ik in ieder geval met me mee. Ik zal altijd met een heel warm gevoel terugdenken aan deze tijd. Aan de geweldige mensen die ik hier heb ontmoet en lief en leed mee heb gedeeld, ik neem ze mee in mijn hart. Ook een dankjewel aan alle bestuursleden van de afgelopen 6 jaar! Maar vooral wil ik Gea en Lucien heel erg bedanken voor alles, bij jullie kon ik altijd terecht!

Zorg goed voor elkaar, luister naar elkaar en heb begrip voor elkaars standpunten. Hercules is een mooie club, een club om trots op te zijn!

Lieve groet,

Andrea

 



Terug naar overzicht